Maximaal effect met minimale middelen

The Disappearance of Alice Creed Regie: J. Blakeson. Met: Gemma Arterton, Eddie Marsan. In: 3 bioscopen.***

Eigenlijk is er maar weinig nodig voor een film. Een gebarricadeerd appartement, twee mannen en een meisje en je hebt al een kidnapfilm. Een paranoiathriller. Of misschien wel een romantische film.

Het speelfilmdebuut van de Engelse scenarist J. Blakeson heeft ook niet meer nodig. In interviews bij de première van zijn film in Toronto vertelde Blakeson dat die beperkte setting een door nood ingegeven restrictie was. Hij wilde zo graag zelf een film regisseren dat hij op zoek ging naar een verhaal dat met minimale middelen een maximaal effect zou opleveren.

Dat is een slimme strategie. Inmiddels wereldberoemde landgenoten als Batman- en Inception-regisseur Christopher Nolan (met Following) en Danny Boyle (met Shallow Grave) gingen hem voor. Dat wil zeggen dat The Disappearance of Alice Creed net als die films zo sterk op z’n ingenieus in elkaar geknutselde plot leunt dat alles wat je erover zegt al te veel is.

Wat helpt is dat Blakeson, toen het script eenmaal af was, hulp kreeg van uitstekende acteurs: Gemma Arterton (afgelopen herfst te zien als titelkarakter in Tamara Drewe en eerder als Bond-meisje in Quantum of Solace), maar vooral Eddie Marsan (Inspecteur Lestrade met z’n ratachtige kop uit Sherlock Holmes). Mensen die je anderhalf uur lang in het ongewisse kunnen laten over hun ware motieven.

Dana Linssen