Obama's Gettysburg

De Amerikaanse politicus Edward Everett (1794-1865) was een van de grootste redenaars van zijn tijd. In 1863 was hij de aangewezen persoon om de keynote speech af te leveren bij de inwijdingsplechtigheid van een begraafplaats in Gettysburg. Daar was een paar maanden tevoren met 7.500 slachtoffers de hevigste veldslag van de Amerikaanse Burgeroorlog uitgevochten.

Zoals verwacht kweet Everett zich naar behoren van zijn taak. Na afloop van zijn barokke, twee uur durende rede vol verwijzingen naar de Griekse mythologie kreeg hij een langdurig applaus van de 15.000 aanwezigen.

Vervolgens was het de beurt aan president Abraham Lincoln (1809-1865) om de afsluitende rede uit te spreken. In tegenstelling tot Everett deed Lincoln niet wat van hem werd verwacht. Hij gaf een voordracht van slechts 266 woorden (ter vergelijking: dit stukje is 350 woorden) en binnen twee minuten stapte hij alweer van het podium af, zijn publiek in verbazing achterlatend. In vier kernachtige alinea’s had hij verwoord dat we hoop kunnen putten uit de idealen van de gevallenen, en dat we moeten zorgen voor de instandhouding van een ‘government of the people, by the people, for the people’.

Lincolns tijdgenoten wisten niet precies hoe ze de merkwaardige rede moesten duiden. Sommige kranten brandden de president volledig af. Maar Everett schreef de volgende dag een bewonderende brief naar de president, waarin hij zichzelf gelukkig prees als hij in zijn twee uur durende toespraak even dicht tot de kern zou zijn gekomen als de president in twee minuten. Lincoln antwoordde dat hij blij was dat zijn speech blijkbaar toch niet een totale mislukking was geweest.

De ‘Gettysburg Address’ groeide uit tot een van de beroemdste speeches uit de Amerikaanse geschiedenis, en president Lincoln werd een jaar later herkozen.

Vorige week verwees Barack Obama in een grootse toespraak ter herdenking van de slachtoffers van de schietpartij in Tucson naar de woorden van zijn negentiende-eeuwse voorganger. Ook Obama wist, net als Lincoln, op een knappe manier over te brengen dat uit een drama hoop kan voortvloeien (al had hij daar wel een half uurtje langer voor nodig). Hij lijkt de weg naar herverkiezing te zijn ingeslagen.