Alles wat niet deugt aan Star Wars

Onlangs is de reeks films met kritiek op de Star Wars-films voltooid. In films die net zo lang duren als de Star Wars-films zelf, wordt steeds uitgelegd met filmbeelden en andere voorbeelden wat er niet aan deugt.

Een filmrecensie in videovorm die bijna even lang is als de film zelf. Welk meesterwerk valt die eer te beurt? Dat is Star Wars, de eerste trilogie (dat wil zeggen de drie prequels, die het laatst zijn gemaakt). Maar regisseur George Lucas krijgt geen complimenten. Die zijn voor de wijdlopige recensent, die lof krijgt voor het uitstorten van emmers vol bagger over zijn onderwerp. Eerder maakte hij korte metten met The Phantom Menace en Attack of the Clones, kort geleden voltooide hij zijn trilogie met een recensie van 110 minuten van Revenge of the Sith.

Maak kennis met Mr. Plinkett, een fictieve figuur, in het leven geroepen door de Amerikaanse filmer Mike Stoklasa. Mr. Plinkett zien we niet; we horen alleen zijn lijzige, chagrijnige stem uiteenzetten wat er niet deugt in de kaskrakers van Lucas. Het contrast tussen zijn verveelde toon en de zweepslagen in wát hij zegt, houdt je op het puntje van je stoel.

„Het eerste, lange shot indrukwekkend? Het is Goodfellas niet! Dit is gewoon computeranimatie. Iets met camera’s, modellen en acteurs zou knap zijn geweest. Als dit indruk op je maakt, laat je je voor de gek houden.”

Plinkett gaat terug naar scenarioschrijven les 1: de toon van de film moet consistent zijn. „Je hebt geen gewelddadige verkrachting in de eerste tien minuten van Ghostbusters. In Citizen Kane krijgt niemand een taart in zijn gezicht.” Maar Star Wars springt van bloedig geweld naar romantiek naar slapstickscènes, en griezelige personages zijn soms onbedoeld komisch.

In grote vorm is Plinkett als hij de logica van het verhaal en de motieven van de hoofdpersonen fileert. In zijn commentaar op Revenge of the Sith vraagt hij zich in gemoede af: „Is iedereen blind én dom?”

De enige consistente drijfveer in de film is die van de regisseur om hoofdpersoon Anakin in het kostuum van Darth Vader te krijgen. Plinkett: „En daarbij een stinkende vracht geld te verdienen.”

George Lucas is dus de gebeten hond. De eerste drie Star Wars-films die hij maakte (episodes 4, 5 en 6) gaven hem een dusdanige status dat niemand hem meer durfde tegenspreken. Dat constateerde Plinkett een jaar geleden in zijn bespreking van The Phantom Menace. Opmerkelijk is dat Lucas niet terugbijt. Mike Stoklasa gebruikt zoveel materiaal uit Lucas’ films dat een auteursrechtelijke claim wel kans had gemaakt. Maar de recensies staan nog altijd fier op YouTube en Blip.tv.

Mr. Plinketts werk krijgt zelf prima kritieken om de grensverleggende vorm en de gedurfde inhoud. Bijvoorbeeld van topcriticus Roger Ebert, die schreef: „Ik had niet gedacht dat ik nog een recensie van Revenge of the Sith kon verdragen. Maar Mr. Plinkett laat zien dat ik het mishad.” Ebert krijgt van Plinkett zelf een veeg uit de pan omdat hij Revenge of the Sith een voldoende heeft gegeven.

Plinketts analyses zijn gratis te bekijken maar wie dat wil doen, kan beter eerst de film gezien hebben waar het over gaat. De drie prequels en de drie recensies van Plinkett samen zijn goed voor elf uur kijktijd. Maar dan weet je ook precies waarom je er nooit aan had moeten beginnen.

Plinkett: „Het is als een autopsie. Je weet dat het een lijk is, en daar valt niets aan te veranderen. Maar de autopsie is nodig om uit te vinden wie de moordenaar is.” In beeld: George Lucas.

De films van Stoklasa/Plinkett staan op redlettermedia.com.