Thibaudet blijft koel

Jean-Yves Thibaudet, piano. Gehoord: 16/1 Concertgebouw Amsterdam.*****

Hoewel Franz Liszt een mooi orkestoeuvre heeft nagelaten, is het Lisztjaar 2011 vooral een feestje voor pianisten. Jean-Yves Thibaudet viert Liszts 200ste verjaardag deze winter met een tournee door Europa en de VS, inclusief het Eerste pianoconcert bij dirigent Jaap van Zweden in Dallas.

Een avond Liszt kan wat vermoeiend zijn: trillers, toonladders en tremolo’s zijn essentiële bouwstukken van zijn pianistieke acrobatiek, dat soms klinkt als klatergoud. De sobere en zeer moderne muziek van Liszts laatste jaren vormt een sterk tegenwicht binnen zijn oeuvre.

Jammer dat deze duistere component ontbrak op het Lisztrecital van Thibaudet in Amsterdam, waar de noten in gulle scheuten uit de Steinway vloeiden. Toch is de Franse pianist, hoewel zeer virtuoos, niet applausbelust. Climaxen worden niet uitgemolken. De Tarantella uit Venezia e Napoli kreeg van Thibaudet vleugels, maar bevatte ook subtiele stemmingswisselingen. In St. François de Paule marchant sur les flots wordt een krachtig muzikaal beeld geschetst van de razende zee, maar Thibaudet benadrukte hoe sereen Sint Franciscus tijdens zijn hachelijke oversteek blijft.

Dankzij het gebrek aan dweepzucht kregen ook de introverte Consolations helder gestalte. Die distantie heeft een keerzijde; emotionele gekte wordt een enkel moment gemist. Thibaudet is als Franciscus van Paolo: dankzij bovennatuurlijke krachten het hoofd koel, ook te midden van de hoogste golven.