Retour Den Haag-Brussel

Een historisch links feestje

Op de gang zoent columnist en ex-voetballer Jan Mulder PvdA-vrijwilligers voor de foto. Even verderop staat schrijver Bart Chabot met een microfoon. Hij interviewt PvdA-Kamerlid Ronald Plasterk, waarbij de schrijver zelf 90 procent van de tijd aan het woord is. Tegelijk roept op het podium een PvdA’er: „Nederland wordt steeds asocialer, in het verkeer én bij de overheid.” Met andere woorden: de manifestatie van links gisteren in de Brakke Grond te Amsterdam was nogal voorspelbaar.

Maar gezellig was het ook. En zeker historisch: nog nooit hadden de leiders van GroenLinks en SP gesproken op een PvdA-bijeenkomst. Maar ja, het huidige kabinet was dan ook, in de woorden van Emile Roemer (SP), „het meest verschrikkelijke, rechtse kabinet sinds de Tweede Wereldoorlog”.

Applaus, natuurlijk. Maar niet zoveel als tijdens de toespraak van Jan Mulder. Begrijpelijk, want Mulder deed wat allerhande opiniemakers al maanden van links vragen: net zo populistisch tekeergaan als rechts, in de aanval, zonder de woorden van de tegenstander over te nemen (linkse hobby’s, islamisering, etcetera). Mulder deed het. Kern van zijn betoog: de ‘nagelbijters’ (links) moeten winnen. Dood aan ‘de vingerlikkers’ (rechts). En: drijf dit ‘tenhemelschreiende kabinet’ de zee in. Een PvdA-lid reageerde opgewonden: „Hulde. Deze man heeft een nieuw conceptgedoogakkoord geschreven!”

... waar Jan Mulder toegejuicht werd

Mulder deed nog iets opmerkelijks. Het had bijna iets van een politiek-wetenschappelijk experiment, met als onderzoeksvraag: kun je mensen laten juichen als je beweert dat de politiek moet ophouden goed naar hen te luisteren? Mulder: „Beter naar de mensen luisteren? Moet je niet doen! Dan gaat alles mis.”

Hij ging er lang op door. Oorzaak van de taalfouten? Luisteren naar de mensen. Bovendien trappen politici door dat luisteren in „een schijnbeweging”. Want mensen vinden niet wat ze zeggen en zeggen niet wat ze vinden. En zien jullie wel waar mensen op de televisie naar kijken?! „Ik bedoel te zeggen: het wordt te erg, luister en kijk nergens meer naar, politicus, het wordt de hoogste tijd jouw visie op de maatschappij op te dringen. Op basis van intelligente argumenten, niet op de hersenpan van de gemiddelde burger.”

De zaal ging uit de bol. Hier sprak eens iemand die zei waar het op stond.

Toch viel het niet bij iedereen goed. Toen Tweede Kamerlid Boris van der Ham (D66) hoorde van de woorden van Jan Mulder, zei hij: „Ai!” en sloeg de handen voor de ogen.

SP-leider Emile Roemer prees daarentegen de speech en voegde aan zijn lof nog toe: „Jan Mulder als nieuwe premier van Nederland!” Vinden ze ‘luisteren naar de mensen’ nu zelfs bij de SP geen goed idee meer? (PvO)

Windmolen draait toch wel op wind?

Meindert Bakker was een van de „paar honderd” twitteraars die premier Rutte een vraag hadden gesteld. „U was tegen windmolens in verkiezingscamp. Waarom nu toch Urk omringen met zo’n woud aan molens?”

Rutte gaf afgelopen week antwoord, via YouTube. Ontspannen pratend weidt hij in het filmpje uit over onderwijs, zijn hobby’s, en die windmolens dus. De premier refereert zelf aan zijn uitspraak in de verkiezingscampagne dat windmolens vooral op subsidie draaien en niet op wind. Waarom besloten de ministers Schultz van Haegen (Milieu, VVD) en Verhagen (Energie, CDA) dan toch het grootste windmolenpark van Nederland te realiseren?

Volgens Rutte moet „de overheid geen keuzes maken voor windenergie, zonne-energie of wat dan ook”. Maar als er bedrijven zijn die – „vanwege de manier waarop de overheid moderne energie stimuleert” – willen investeren in windenergie of aardwarmte, „is mij dat best”.

Wat kan Meindert Bakker hieruit concluderen? Er lijken twee opties. Of de ministers Schultz en Verhagen maken binnenkort alsnog bekend dat het bedrijfsleven de financiering van het windmolenpark rond Urk overneemt. Dat scheelt het rijk 1 miljard. Of Bakker voelt zich met een kluitje in het riet gestuurd. (EW)

Met bijdragen van Pieter van Os en Erik van der Walle