ik@nrc.nl

In het begin was het wijkje kaal. De bomen waren klein en sprietig.

De jaren gingen voorbij, de bomen groeiden, de vogels bouwden er hun nesten in.

De mensen werden ouder, hun auto’s groter. Eenieder had zijn vaste parkeerplek, onder de bomen. Na dertig jaar waren die ook groot.

De mensen klaagden; op hun grote auto’s viel duivenpoep en stroperig spul. Het zag er niet uit en bovendien zaten er wortels in de weg. Jarenlang klaagden de mensen bij de gemeente. Die moest er wat aan doen.

Gisteren was alles weer als vroeger.

Het wijkje is kaal, er staat niet één boom.

Ook een ikje? Maximaal 120 woorden naar ik@nrc.nl