Het gaat geld kosten, dus is er aandacht voor België?

Het was buiten zonnig en ik dacht laat ik eens het advies van NRC Handelsblad volgen en proberen om over mijn schaduw heen te springen. Helaas, het lukt me niet, wat ik ook probeerde en ik vroeg me dus af wat precies de bedoeling is van het advies in het commentaar van 5 januari. Allereerst valt het op dat de NRC-redactie zich pas voor haar Zuiderbuur interesseert op een moment dat die Nederland geld dreigt te gaan kosten. Het voorstel van Vande Lanotte (VDL) een knap uitgewerkte blauwdruk noemen is voor 80 procent van de Vlaamsen een gotspe, dan heb je je niet serieus in de toegegeven complexe zaak verdiept. Van de 7 onderhandelende partijen hebben alleen de drie kleinste partijen (SPA en de Groenen) het voorstel aanvaard, alle andere partijen inclusief de Franstaligen hebben het in feite resoluut afgewezen. Het voorstel van VDL was niet de staatshervorming die België weer bestuurbaar gaat maken. Het was gewoon weer meer van het bekende loodgieter gebricoleer dat België in de huidige problemen heeft gebracht. Echte responsabilisering vond er niet in plaats terwijl de Franstaligen wel alle financiële veto’s in handen hielden. Ik denk dat de echte staatshervorming er pas komt nadat de financiële markten en de onvermijdelijke nieuwe verkiezingen hun reinigend werk hebben gedaan. En hulp van Nederland, en vooral wat meer echte interesse voor de zaak zelf, wordt zeer op prijs gesteld. Wat de Vlamingen nu nodig hebben is een goede buur, geen belerende verre vriend.

Julius op de Beke

Tervuren, België