De methode-Peter Paul de Vries: van 0 tot 25 miljoen in twee jaar

Beleggersvoorman Peter Paul de Vries ging twee jaar geleden in zaken. Met succes. Zijn investeringsmaatschappij Value 8 boekte een record rendement. ‘Ik snap de beurs.’

De winnaar van de bolletjestrui na de proloog in de Tour de France. Zo voelde Peter Paul de Vries zich na 2009. „Eén sprintje trekken en je hebt die trui te pakken.”

In het eerste volle jaar van haar bestaan haalde zijn beursgenoteerde investeringsmaatschappij Value8 een koersrendement van 329 procent, en was daarmee met afstand de grootste stijger op de beursvloer. De voormalige belangenbehartiger van beleggers won er een prijs mee van de Amsterdamse beurs.

In het tweede levensjaar 2010 maakte het aandeel van Value8 met ruim 7 procent een realistischere ontwikkeling door, net iets hoger dan de AEX-index. „Onze koers is tot rust gekomen”, stelt De Vries tevreden vast. Hij voelde zich een jaar geleden nog genoodzaakt om (voor de tweede maal) een ‘koerswaarschuwing’ af te geven. Hij vond dat beleggers te hard van stapel liepen.

Value8 kent een razendsnelle groei sinds de voormalige directeur van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) erbij betrokken is. In september 2008, een jaar na zijn vertrek bij de VEB, nam hij voor een kleine zeven ton het lege beursfonds Exendis over. Die voormalige elektronicafabrikant transformeerde hij vervolgens tot een investeringsfonds, waar particuliere beleggers via de beurs in konden participeren. De Vries herdoopte het fonds tot het fonetische ‘valuate’, wat staat voor ‘waarderen’ of ‘waarde creëren’.

De Vries nam zijn naaste medewerker van de VEB mee en betrok een statig kantoor in Bussum. De eerste investeringen van het fonds volgden in het voorjaar van 2009: minderheidsbelangen in SutureAid, een innovatieve Nederlandse onderneming op het gebied van medische hulpmiddelen, en in EDCC, een andere beursgenoteerde maar niet meer zo actieve investeringsmaatschappij.

Nu, twee jaar later, heeft Value8 een beurswaarde van 25 miljoen euro, bevat de portefeuille tien deelnemingen, en werken er dertien mensen. CEO De Vries heeft zijn aandelenbelang in het fonds bij verschillende emissies langzaam zien teruglopen tot net iets onder de 50 procent – goed voor 12 miljoen euro.

Een voortvarend begin. Gaat Value8 net zo imposant worden als HAL Investments dat nu een beurswaarde heeft van 6,4 miljard euro?

„HAL was al ongelofelijk groot toen het begon eind jaren zeventig. Wij hebben geen vloot met cruiseschepen die we voor een paar miljard kunnen verkopen. Maar in zekere zin heeft het huidige HAL ook een rare combinatie van beleggingen op de beurs en in gewone bedrijven. Wij worden ook groter. We begonnen met investeringen van 1 tot 3 miljoen euro. Nu kijken we al naar 3 tot 5 miljoen. Mijn ambitie ligt niet op ‘x plus 2 procent’, maar haast hebben we niet.”

In uw nieuwjaarsrede gebruikte u onterecht het lelijke werkwoord ‘focussen’. U belegt in van alles: van online Rummikub tot gewasbeschermingsmiddelen, van uitzendbureaus tot zonne-energie.

„We zijn breed en divers – daar kun je wat van vinden. Maar we zitten gelukkig niet ingesnoerd in een strategie waarin we van alles moeten of niet mogen. Elke interessante mogelijkheid die voorbij komt kunnen we pakken. Onze portefeuille kent overigens wel categorieën. We investeren in ‘milieu’, ‘medisch’, ‘internet/technologie’ en ‘vrije tijd’. Stuk voor stuk sectoren waarvan we bovengemiddelde groei verwachten. Daar richten wij ons op.”

Naast het investeren in (beursgenoteerde) bedrijven, heeft Value8 zich ontwikkeld tot corporate finance adviseur. Het helpt bedrijven met financieringen of beursgangen. Voor dat laatste heeft Value 8 zich gespecialiseerd in de zogeheten reverse listing, een beursintroductie door een omgekeerde overname. De Vries stapte destijds zelf zo de beurs op via Exendis en inmiddels lijkt Value8 drie andere lege beursvehikels te hebben klaargestoomd voor een dergelijke stap naar de kapitaalmarkt: EDCC ‘kocht’ eind december uitzendbureau Aamigoo. Vorig jaar nam Value8 de failliete maar nog genoteerde beddenfabrikant Dico over. En afgelopen week vergrootte het zijn belang in het nagenoeg lege biotechbedrijf Fornix.

Is Value8 niet een ordinaire handelaar in lege fondsen geworden?

„Het is zeker niet onze core-business, maar toen we de mogelijkheid hiervan zagen namen we het op in ons smakenpakket. Wij bieden kleine en middelgrote bedrijven aan om naar de beurs te gaan. Dat kan via de officiële route: een gewone beursgang of een reverse listing. Dat is geen truc, maar een legale en gangbare route. Het biedt snelheid en is aanzienlijk goedkoper. Na Fornix en Dico zijn de kandidaten volgens mij op. Dus van handel in lege beursfondsen kan dan geen sprake meer zijn.”

De recente ‘reverse listing’ van Aamigoo verliep rommelig. De AFM legde de handel in EDCC stil. Vervolgens kondigden jullie alleen de transactie aan. Op details over resultaten, verwachtingen en management moesten beleggers wachten.

„Ik snap dat daar vragen over kwamen, maar het is wel een zijpad. De aandeelhouders van EDCC zijn hartstikke blij. Het fonds is leeggemaakt en zij kregen een uitkering. Wie is er dan nog gedupeerd? Beleggers die willen instappen maar vinden dat ze te weinig informatie hebben moeten dan nog maar eventjes wachten. We hadden de autoriteiten netjes geïnformeerd en zelf aan de AFM gevraagd om de handel stil te leggen omdat er een transactie aan zat te komen. De AFM noemde het op zijn site een ‘aanwijzing’. Dat leek een sanctie maar dat was het niet.

Natuurlijk weet ik dat ik met een vergrootglas word gevolgd. Ik schrik daar niet van. Het heeft nog wel iets grappigs ook: als De Vries zijn zakken vult, als De Vries aandeelhoudersrechten met voeten treedt of als hij intransparant is. Daar liep ik als VEB-directeur zo tegen te hoop. Maar ik kan je zeggen: wij doorstaan de code-Tabaksblat met glans. Ik verdien 120.000 euro per jaar, plus 40.000 extra als het goed gaat.”

Het kopen van lege bedrijven, het omzetten van schulden in converteerbare leningen, het doorplaatsen van belangen en daar dan weer opties op nemen. Dat soort constructies doen denken aan eerdere, omstreden avonturiers op de beurs: George Tóth, Joep van den Nieuwenhuyzen…

„Die vergelijking begrijp ik werkelijk niet. Wat Van den Nieuwenhuyzen deed was bij voorbaat een kaartenhuis. Hij kocht waardeloze fabrieken op, onder het mom van het redden van bedrijven, en ging op basis van de oorspronkelijke waarde bijlenen. Hij heeft beleggers op grote schaal bedrogen.

Ik heb andere drijfveren. Ik beleg vanaf mijn vijftiende. Ik adem beurs, ik snap de beurs. Ik ben gemiddeld gesproken teleurgesteld in het niveau van bestuurders. Je krijgt gewoon geen waar voor je geld. Wij geloven dat we meer waarde kunnen creëren. Daarom doen we dit, niet om het Nederlandse bedrijfsleven te redden. Dat kan hooguit wel eens een positief bijgevoel geven.”