De Hoger Opgeleide Vlo

Peuken en jeuken

Slimme vogels zoals kauwen stoppen sigarettenpeuken in hun nest. Dat doen ze om de parasieten op hun lijf, vlooien en luizen, te verjagen, denken experts.

Voor mensen is dat niet echt de oplossing, meent De Hoger Opgeleide Vlo naar aanleiding van post, via achterpagina@nrc.nl. In een brief aan deze rubriek over ‘alles wat jeukt’ schrijft Ems Zuidgeest onder meer: „Eind 2007 krijgen we last van jeuk en kriebels, vooral tijdens het slapen. Het duurt een tijdje voor we door hebben waardoor dat komt. Er blijken veel kleine zwarte spikkeltjes op bed te liggen, die kriebelen en ook bijten. Een bevriende ‘beestjeskenner’ zegt: vogelmijt. Vogelmijt of bloedluis is moeilijk te bestrijden. We hebben al jaren vogelnesten gehad en het was altijd gezellig om de jonge vogeltjes om voedsel te horen roepen. Deze keer was er een spreeuwennest en het was sinds twee weken verlaten. We hadden van dit nest vooral ’s nachts onrustig gerommel gehoord. Achteraf begrijpelijk. Die arme vogeltjes hebben nog veel meer dan wij last gehad van die vogelmijten. De beestjes zelf zijn tot 1 mm groot, je ziet ze bijna niet en ze krijgen pas kleur als ze bloed gezogen hebben. Ze kunnen erg kriebelen en gemene speldeprikjes als beten uitdelen. Deze beten zien er uit als rode plekjes, die nog lang kunnen najeuken: maanden.”

Een vlo kun je nog zien en vangen, aldus Zuidgeest, een vogelmijt niet. Nergens, noch bij experts, noch op internet, noch bij Wageningse autoriteiten met ervaringen met kippenfokkers, is advies over vogelmijt in huis te krijgen. Gif? En de kat dan? „De nuchtere constatering dat ‘het van zelf wel weg gaat’ is terecht”, schrijft Zuidgeest. Maar dat duurt wel even, vervolgt hij: „Vogelmijt kan zeker nog 6 tot 8 maanden in leven blijven op mensen- en kattenbloed.”