Astronautentraining

Piloot worden is mooi, maar astronaut worden is nóg mooier. Gisteren kwamen 300 kinderen bij Space Expo in Noordwijk kijken hoe dat moet.

Astronaut André Kuipers stroopt zijn mouw op en laat zijn spierbal zien. Oóóh, roept de zaal. Driehonderd schoolkinderen kwamen gisteren naar Space Expo in Noordwijk om uit te vinden hoe je astronaut wordt.

Kuipers was te zien op een filmpje. Hij traint in Japan voor zijn volgende ruimtemissie en had geen tijd om te komen. Zijn examens Russisch en Japans zijn moeilijk. Die moet hij doen om te kunnen praten met andere astronauten en mensen die helpen bij zijn ruimtemissie. Een astronaut heeft meer nodig dan spierballen alleen.

“Als je astronaut wil worden moet je eerst iets gaan studeren”, zegt Martin Zell van de Europese ruimteorganisatie ESA. “Medische wetenschappen bijvoorbeeld of natuurkunde.”

Het klopt wel dat een astronaut sportief moet zijn en sterk. Voor een ruimtewandeling ben je misschien wel zes uur aan het werk met gereedschap in een pak met dikke handschoenen. Dan moet je je handen stevig dichtknijpen om een schroevedraaier vast te houden. En dat met verkleumde vingers.

Zell hielp mee bij het uitkiezen van zes nieuwe astronauten uit 8.000 kandidaten. Om te zien of ze goed konden samenwerken dropte ESA ze in groepjes in de wildernis. Samenwerken moet als je zes maanden op een kluitje zit in het zwevende ruimtelaboratorium ISS. “Veel knappe koppen doen alles in hun eentje”, zegt Zell. “Naar dat soort mensen zijn we niet op zoek.”

Astronauten moeten er ook tegen kunnen om in een krap stoeltje te worden gegespt en dan keihard omhoog te schieten. En ze moeten rustig blijven in een donkere, kleine ruimte, soms met net genoeg zuurstof om te ademen.

De kans dat het lukt om astronaut te worden is klein. Is dat erg? Dr. Zeepaard denkt van niet. Als je het probeert leer je sowieso een heleboel. En alle astronauten moeten eerst een ander beroep kiezen. Van de zes kandidaten die ESA de laatste keer aannam waren er vier piloot. Michiel van Nieuwstadt