Elektrische kok met thermostaatprobleem

H et verschil tussen grootmoeder en een moderne chef: een moderne chef kookt moleculair. Dat deed oma ook, alleen wist ze het niet. Alle koken is moleculair. Slagroom kloppen is moleculair toveren. Pudding is het toppunt van moleculairderij. Toch maken culinaire moderno’s onderscheid tussen eten maken en moleculair koken en worden machines er om geprezen dat ze iets moleculairs kunnen. Zoals MyCook, van de Spaanse fabrikant Taurus. Hij wordt geïmporteerd door kookwinkelier Oldenhof (Zwolle, Amersfoort, Hilversum en online: www.kookwinkel.nl) die hem een ‘moleculaire inductiekookmachine’ noemt. Hij heeft met de Kenwood Cooking Chef, die hier een paar weken geleden optrad, gemeen dat in de mengkom tegelijkertijd geroerd, gemixt, gekneed, opgewarmd en gekookt kan worden.

MyCook kost 900 euro. Er is een 200 euro duurdere die professional wordt genoemd. De machine kan alles, zegt de website van Oldenhof: complete gerechten! Jazeker, voor je tandeloze baby. Het is een uitstekende Olvaritmachine. Nutricia zou zich zorgen kunnen maken. Maar hij kan veel meer niet dan wel. Net als de Cooking Chef van Kenwood. Een kookboek bij de Kenwood geeft aanwijzingen voor het maken van aardappelpuree wat alleen maar lastiger is met de machine dan zonder. De aardappelen moeten eerst in water in de mengkom gekookt worden en afgegoten. Tijdens het koken draait de machine. Hij kookt niet zonder dat de motor draait. Met roerhaak of zonder; draaien moet-ie. Alsof je je auto start als je koude handen hebt.

Het inspireerde tot een nieuw gerecht. Draait ie toch, gebruik het dan. In bouillon kookte ik kleingesneden aardappelen terwijl de machine op z’n langzaamst roerde, met intervallen van 30 seconden. Het leverde een aardappelsaus op met aardappelklontjes. Noem je het puree, dan vind je het maar niks. Zeg je dat het iets nieuws is, of desnoods moleculair, dan juichen je gasten aan de keukentafel, want het is wel lekker.

De Spanjaard heeft dezelfde eigenaardigheid. Hij kan opwarmen en koken, maar niet zonder tegelijk te draaien. Alles wordt tot babyvoer gedraaid door een verwoestend stel messen onderin de mengvaas. Ja maar chocoladecake kan ook, zegt de winkelier: „We hebben er een chocoladetaart in gemaakt waarbij hij boter smolt, chocolade fijnhakte en uiteindelijke het deeg kneedde. Alleen kon de machine de taart niet afbakken, het deeg moet dus uit de kom gehaald worden, beetje jammer.”

Ze hebben het allebei, de Cooking Chef van Kenwood en MyCook van Taurus, last van een beetje jammer. Wie alleen puur gemak wil en zonder handen rompslomploos met het apparaat wil koken moet het van soepen hebben en pappen, daar zijn de machines meesters in. Maar kijk uit met MyCook als je nauwkeurig wilt werken. Er zijn soepen en pappen te verzinnen die net niet mogen koken. Tegen de kook aan, zegt oma. De temperatuur is in te stellen van 40 graden Celsius en telkens 10 graden hoger tot maximaal 120 graden.

In het volste vertrouwen stelde ik voor een delicaat soepje de temperatuur in op 90 graden. Na tien minuten draaien hoorde ik een plopgeluid. Teken dat het kookt. En dat deed het. Mijn betrouwbare, geijkte thermometer van Gullimex, mat iets meer dan 104 graden. Geeft niks, maar je moet het weten: voor 90 graden zet je hem 80.

En wil men weinig geweld tijdens de kook, zet dan het draaiende mes onderin de vaas in de laagste versnelling. Dan draait het een paar tellen heel rustig en een steeds kort even heel snel, zodat de helft van de soep tot tegen het deksels gesmeten wordt en er heel moleculair aan blijft hangen.