Hij is societykunstenaar en loopt altijd in het wit

Naam: Roel Hofman

Leeftijd: 55 jaar

Opleiding: hbo gezondheidszorg

Eigen bedrijf: Roel Hofman, kunst

Je bent societykunstenaar, maar hiervoor deed je iets heel anders.

„Mijn ouders vonden dat je met schilderen geen droog brood kon verdienen. Ik groeide op in een Rotterdamse volksbuurt, in een moeilijk gezin. Mijn vader was alcoholist, mijn broer geestelijk gehandicapt, en ik probeerde het gezin bij elkaar te houden. Dat was waarschijnlijk de reden dat ik voor de gezondheidszorg koos. 23 jaar heb ik in die sector gewerkt, als hoofd van tehuizen, maar ook als groepsleider en waarnemend hoofd. Ik wilde telkens iets anders doen, iets nieuws aanpakken. Tot ik een burn-out kreeg. Ik was op, de frustratie over de zorg: er moesten allemaal targets en doelstellingen gehaald worden en er was nauwelijks nog aandacht voor de mensen. Daar was geen geld voor. De uitdaging, de liefde voor het werk. Het was weg.”

En toen heb je een kwast gepakt?

„Die kwast had ik als klein jongetje al in mijn hand. Ik ben altijd bezig geweest met tekenen en schilderen. Bij verschillende kunstenaars ben ik op een gegeven moment in de leer geweest. Na die burn-out, 20 jaar geleden, dacht ik: nu ga ik doen wat ik altijd al wilde doen. Eerst ben ik samen met een compagnon een kunstuitleen gestart. We hadden onder meer doeken van Herman Brood, Corneille, Anton Heyboer en mijzelf. Ik hield grafieken bij waarop je precies kon zien welke kunst goed liep, en wat denk je? De mijne!”

Kunstenaars zijn vaak geen ondernemers, jij wel?

„Ja, ik heb ook altijd zaakjes gehad naast mijn banen. Zo hielp ik een gehandicapte aan werk door een winkeltje te regelen. Ik kocht bij de groothandel kleding en snoep en hij kon dat dan verkopen. Zo had hij een zinvolle dagbesteding, hij verdiende er wat aan en ik ook. Ik heb ook een beveiligingsbedrijfje gehad waarbij ik apparatuur installeerde in woningen en er zelf naar toe reed als het alarm afging. Maar het kwam er altijd op neer dat het te veel werk was naast mijn baan en te weinig opbracht om echt van te leven.”

En hoe ben je nu commercieel?

„Op verschillende vlakken. Zo heb ik het merk Roel Hofman heel bewust in de markt gezet. Ik wil me onderscheiden, opvallen en een handelsmerk hebben. Daarom loop ik altijd in het wit. Wit geeft mij rust, ik heb namelijk ADD. Schilderen werkt dan ook therapeutisch.”

Je schildert nu vooral portretten van beroemdheden, waarom?

„Mijn carrière begon met tulpenschilderijen, vervolgens ben ik vrouwenfiguren gaan schilderen. Daar ben ik ook bekend mee geworden. Toen ik vervolgens voor Flying Doctors een doek maakte van negroïde krijgers ben ik me gaan verdiepen in de Masai en zo begon ik met het schilderen van Afrikaanse volkeren. Twee jaar geleden brak de crisis uit. Dan ga je denken: wat verkoopt nou goed? Bekende koppen. Zo ben ik portretten gaan schilderen. En afgelopen jaar heb ik dan ook mijn beste jaar ooit gedraaid.”

Hoe kom je in contact met sterren?

„Mijn vrouw doet de pr voor mijn bedrijf en zorgt er voor dat we in societykringen worden opgenomen. Je moet veel netwerken en uitgenodigd worden voor feestjes. Daar schiet mijn vrouw met gemak mensen aan. Ze regelt dan dat het portret van Gordon wordt onthuld in zijn programma. Inmiddels zijn we met heel wat bekende Nederlanders en welvarende mensen bevriend geraakt – ik kan helaas geen namen noemen.”

Je verkoopt nu ook maatpakken?

„Mijn vrouw ziet ook overal handel in. Zij kwam op het idee om een eigen maatpakkenlijn op te zetten. De binnenvoering is voorzien van afbeeldingen van mijn schilderijen. Zo heeft Gordon een pak met aan de binnenkant afbeeldingen van het portret dat ik van hem heb gemaakt. De pakken zijn genummerd en gesigneerd in een oplage van 40.”

Hoeveel kost een doek van jouw hand?

„Afhankelijk van het formaat: tussen de 1.700 en 10.000 euro.”

Juliette Vasterman