Close harmony zingen met jezelf op YouTube

Niet alleen Paul McCartney (of Phil Collins of André van Duin) zingt samen met zichzelf in clips: op YouTube zijn veel doe-het-zelvers.

Muzikanten die dankzij de opnametechniek samenspelen en -zingen met zichzelf, dat is niets nieuws. En niet alleen in geluidsopnamen: denk aan Paul McCartney die in de clip van Coming Up (1980) een band vormt met een aantal door hemzelf gespeelde parodieën op bekende muzikanten, zoals Buddy Holly, de altijd strak kijkende Ron Mael van The Sparks en zowaar ook een vroegere versie van Paul McCartney zelf.

Dankzij goedkope digitale gereedschappen kan iedere scholier zulke video’s nu maken en publiceren. Opvallend is het grote aantal jonge zangers die a capella zingen met zichzelf en zo schitterende nummers opnemen.

Een inventarisatie van een paar minuten op YouTube levert zo’n dertig talenten op. Dat zijn er in werkelijkheid waarschijnlijk veel meer. Een van de beste is Danny Fong, een 22-jarige Canadees. Hij heeft een voorliefde voor ‘tunes’ van tv-series en computerspelletjes, bijvoorbeeld van Pokémon, Teenage Mutant Ninja Turtles en de game Final Fantasy. Daarnaast heeft hij prachtige uitvoeringen opgenomen van evergreens als Scarborough Fair, A Nightingale Sang in Berkeley Square en Hit That Jive Jack. Manhattan Transfer is er niets bij.

De standaardvorm van zo’n video, ook bij andere zangers op YouTube, is een scherm dat in subschermen is verdeeld. Voor elke stem die hij zingt, zien we de vocalist eenmaal in beeld (onder de gevonden dertig makers zijn maar twee vrouwen).

Het leuke bij Danny Fong is dat hij hier op allerlei manieren mee speelt. In My Old Man lopen vier versies van hem steeds hun vakje van het beeld uit, om verkleed weer terug te komen. In Hit That Jive Jack doet zijn broer David opeens mee om de basstem te doen, en in Melodies of Life zijn vriendin Aline Homzy op viool. Fong onderscheidt zich van de rest door zijn muzikale veelzijdigheid en door de kwaliteit van zijn video’s. Dat geldt ook voor Sam Tsui, student klassiek Grieks aan Yale. De eerste video waarmee hij de aandacht trok, was een medley van nummers van Michael Jackson. Het beeld was niet in subschermen verdeeld – in plaats daarvan zag je zeven versies van Sam Tsui een podium betreden. Degene die een regeltje solo mocht zingen, kreeg steeds bemoedigende blikken toegeworpen van de anderen. Deze fraaie en amusante video is op YouTube inmiddels bijna twintig miljoen keer bekeken.

Er is daarna een stroom clips van Tsui verschenen, lang niet allemaal a capella overigens en lang niet allemaal in samenzang met zichzelf. Tsui heeft veel meer in zijn mars. Er zijn inmiddels optredens bij, met begeleiding op gitaar door zijn muzikale maatje Kurt Hugo Schneider, op wiens YouTube-kanaal alle video’s verschijnen. Samen werken ze aan de verfilming van een musical over het studentenleven, College Musical, waarvan veelbelovende voorproefjes op internet te zien zijn.

Genoemde Kurt Hugo Schneider gebruikt intussen de meerstemmige splitscreenvideo op een geheel eigen manier. Hij is verwikkeld in een competitie met weer een andere jonge YouTube-artiest, Jake Bruene, wie het mafste arrangement kan maken van een bekend nummer, met als enige instrument een digitaal gadget. Ooit een band van negen Gameboys Beat It horen spelen?

Genoemde video’s staan bij elkaar op videovolt.net.