Marco Borsato in Afrika

Wit licht (Jean vd Velde, 2008)Ned.2, 22.00-23.55u.

„Borsato doet de tenen net niet krommen” was de kop op 10 december 2008 boven de recensie van de film Wit licht, waarin zanger Marco Borsato de hoofdrol speelt. De film, over kindsoldaten in een niet benoemd Afrikaans land, kreeg van recensent Coen van Zwol twee sterren. De recensie had als uitsmijter: „Ambachtelijk zit het goed, zelfs het gestuntel van Borsato is niet fataal. Maar het blijft een Hollandse watertomaat: sappig maar smakeloos.”

Normaal gesproken is daarmee de kous af. De film is gemaakt, in première gegaan en gerecenseerd, over tot de orde van de dag. Maar nee. Ruim vier maanden later volgde het bericht dat een hermontage van de film onder de noemer The Silent Army zou draaien op het belangrijke filmfestival van Cannes. Wat was er gebeurd?

Bij toeval had een kennis van de invloedrijke Franse sales agent Pierre Rissient de film gezien en hem aanbevolen. Rissient wilde hem wel voordragen aan de selectiecommissie van Cannes, op voorwaarde dat regisseur Jean van de Velde enige aanpassingen zou doorvoeren. En zo geschiedde: de overvloedige muziek werd teruggebracht, de flashbackstructuur werd herzien, er sneuvelden wat scènes en het eind werd krachtiger. Wie de twee films vergelijkt, kan er niet onderuit te constateren dat The Silent Army beter is. Jammer dus dat vanavond Wit licht wordt uitgezonden.

Daarna volgde weer nieuws: The Silent Army zou in Cannes met veel applaus zijn ontvangen. Dat bleek een tikje overdreven. Maar toch, er was genoeg reuring om The Silent Army in te zenden voor de Oscars, in de categorie beste niet-Engelstalige film. Maar wacht eens even: werd er niet heel veel Engels in gesproken? En had deze versie wel in de bioscopen gedraaid, zoals volgens de Oscar-reglementen moet?

Het verhaal rond Wit licht is inmiddels beter geworden dan de film zelf – die uiteindelijk toch maar niet werd ingezonden voor de Oscars.

André Waardenburg