Eenstemmigheid

Eerst is er breaking news: er is een politicus neergeschoten.

De rest is dan een invuloefening.

Tot de standaardprocedure behoort inmiddels allereerst het voorbarig doodverklaren van het slachtoffer – zoals voorgedaan op BBC, The Daily Telegraph en nrc.nl. Als die oneffenheid eenmaal weer is rechtgezet (‘Update: Victim rises from dead in miracle recovery’), kan het speculeren beginnen.

Daartoe behoort vooral het bepalen van de windrichting van waaruit het schot werd afgevuurd. Links steekt een natte vinger in de lucht en wijst ergens in de verte: naar het ‘politieke klimaat’ vol ‘conservatieve haatzaaierij’ en ‘rechtse oorlogsretoriek’.

Dat krijg je ervan, luidt de instant-analyse , als je mensen demoniseert!

Waarop dan meestal een lawine aan millitante re-tweets volgt (@SarahPalin: You have BLOOD on your hands!); de Facebook-pagina ‘I hate Glenn Beck’ volstroomt met nieuwe leden (‘Vind ik leuk!’) en op YouTube de 241ste versie van 9/11 was an inside job verschijnt, met als ondertitel: How George Bush fucked us all in the ass.

Pas dan wordt bekend wie de dader is.

En warempel: die blijkt ooit in een jeugdige opwelling Karl Marx te hebben gelezen – het startschot voor rechts om zijn eigen conclusies te trekken. Hoezo ‘de kogel kwam van rechts?’ Het was een links-elitaire, babykillende, vaderlandhatende, goddeloze, terroristenknuffelende nazi-socialist – bijpassend geïllustreerd met een vers gephotoshopt plaatje van de dader met Obama-button en Hitlersnor.

Blijkt het slachtoffer een Democrate.

Hoog tijd om, roep es wat, ‘de media!’ de schuld te geven.

Of games.

Of films.

Of porno.

Of drugs.

Of alcohol.

Of rapmuziek.

Of (nieuw in de top 10) internet.

Zo lijkt de wereld tot op het bot verdeeld, maar dat is slechts schijn. In feite heerst niets dan eenstemmigheid: niemand heeft schuld (behalve de ander), niemand zaait haat (behalve de ander), niemand demoniseert (behalve de ander); niemand is bevooroordeeld (behalve de ander); niemand is voorbarig (behalve de ander).

En niemand heeft gelijk (behalve ik).

Rob Wijnberg