De man plant een 'date' als een werkafspraak

Second Love is een vooral bij mannen populaire datingsite voor gebonden mensen.

Maar volgens critici maak je ‘emotionele schulden’ als je je partner bedriegt.

Marije (35) heeft een fijn huis, een fijn leven, twee kinderen en een man met wie ze oud wil worden. De sleur zit er alleen wat in. Dus heeft Marije een profiel op secondlove.nl, een website waarop mensen met een relatie heimelijk kunnen flirten en meer. Of, zoals de zwoele vrouwenstem in de radiocommercial zegt: ‘Ben jij gelukkig getrouwd? Ik ook’.

Oprichter van de site is oud-reclameman Erik Drost (43). Het idee voor Second Love ontsproot uit persoonlijke behoefte. Drost had een goede relatie maar miste de ondeugendheid. Die vond hij op datingsites. Tweemaal sprak hij af. Niet om de seks maar om de „spanningsopbouw”. Chatten, bellen, sms’jes. Het bleek zijn hang naar spanning te bevredigen, al is hij niet meer samen met zijn toenmalige vrouw.

Drost zag het overal om zich heen. Gebonden mensen in cafés en op het werk, zoekend naar een ongecompliceerde date, niet meer dan dat. Júíst niet meer dan dat. En daar zag Drost het gat in de markt. Nu, ruim twee jaar later, telt Second Love meer dan honderdduizend profielen: 80 procent man, 20 procent vrouw, ware relatiestatus onbekend. „We zijn niet gelinkt aan de burgerlijke stand.”

In veel interviews is Drost gevraagd of je zo’n platform wel moet creëren. Drost: „Als je daar tegen bent, kun je ook alle kroegen sluiten.” En maakt hij vreemdgaan niet te gemakkelijk? „Mensen kunnen zelf beslissen hoe ver ze gaan.”

Op één profiel reageren maandelijks vaak honderd mannen, veelal getrouwd, zegt de 43-jarige Mirte, bezoekster van de site. Ze heeft via Second Love tien afspraakjes gehad, scheidde onlangs van haar man, nam een nieuwe en houdt er heimelijk nog een „SL’er” op na. Daten, zegt ze, gebeurt overdag. De man plant hem in als werkafspraak, de vrouw neemt een vertrouwenspersoon in de hand, een vriendin, voor als er iets met de kinderen is. En dan naar Van der Valk in Vianen. Waar geen hond om tien uur ’s ochtends incheckt, behalve dus die stelletjes. Om na drie uur weer te verdwijnen. Vreemdgaan, zegt Mirte, is als vliegangst. „Hoe meer je vliegt, hoe normaler het wordt.”

Marije was 21 toen ze verkering kreeg met haar huidige echtgenoot. Ze ging met hem naar het buitenland, trouwde en kreeg op haar 27ste haar eerste kind. Het idee nooit meer met een ander het bed te delen, ging haar benauwen. „Als je elke dag met de fiets naar je werk gaat ben je blij als je een keer met de auto kan.”

Ze besprak haar frustraties met haar man. Een open relatie, „hij had er wel oren naar”. Maar toen ze experimenteerden met datingsites bleek het succes bij hem wat tegen te vallen. „Hij is niet zo flirterig.” En naar de parenclub was geen optie, dan moesten de kinderen uit logeren. Een open relatie, merkte Marije, begon hem tegen te staan. Terwijl ze er zelf juist plezier aan beleefde. „Toen dacht ik: of ik moet stoppen met vreemdgaan, of ik moet stoppen hem erover te vertellen.”

Schuldgevoelens heeft Marije niet. Ze doet het immers „discreet”, wist na elk bezoek aan Second Love trouw haar geschiedenis op internet. Zodat ze hem niet onnodig hoeft te kwetsen. Bovendien: „Wat hij niet vertelt weet ik ook niet.” Híj is degene die voor zijn werk altijd onderweg is. Zíj werkt thuis, zíj is de gezinsmanager, zíj wordt geleefd. Op school helpen met versieren, cadeautjes kopen, leesmoeder, boodschappen doen. „Waarom zou ik wachten met leven tot de kinderen het huis uit zijn?”

„Gun jezelf de opwinding, zonder dat je in de problemen komt’, is de slogan op Second Love. „Liefde als consumptieartikel, het past in deze tijd van ego-denken”, zegt ‘liefdesprofessor’ Jan Drost (geen familie van de Second Love-oprichter), docent filosofie aan de Hogeschool van Amsterdam. „Gun jezelf een nieuwe computer, gun jezelf een lekker bad, gun jezelf vreemdgaan. Maar wat gun je de ander?” Liefde, zegt Drost, is méér dan je eigen gevoel. Een relatie betekent letterlijk zijn gerelateerd aan de ander. Dat maakt verantwoordelijk, ook voor die ander. „Als je moet liegen is er iets niet in de haak.”

Dat vreemdgaan zo oud is als de mensheid vindt Jan Drost geen reden om er een platform voor op te richten. „Ik zal de vergelijking met de wapenhandelaar die zegt de wapens slechts te leveren, niet maken. Maar zulke websites creëren een egowereld, een systeem om vreemd te gaan. En zoals bij elk systeem sluit je zo ook iemand buiten. In dit geval de bedrogenen.”

Mensen willen maximaal zichzelf kunnen zijn, zegt Jan Latten, bijzonder hoogleraar demografie aan de Universiteit van Amsterdam. „Samenwonen, lat, trouwen, polygamie; je mag het nu zelf kiezen, zonder compromissen aan de ander. Maar in een relatie kun je niet alleen maar nemen. Dan maak je schulden, net als in financiële zin met je mobiel. Nu zijn het emotionele schulden.”

Verantwoordelijk is niet Second Love, maar de samenleving, denkt Latten. „In een maatschappij waarin alles mogelijk is, moet je opvoeden, ook op liefdesgebied. Geef de nieuwe generatie liefdesonderwijs, bereid ze voor op al die vrijheden. Leg in de klas uit dat je elke dag wel verliefd kunt worden, geef psychologische inzichten mee. Discipline aanleren hoort bij vrijheid. Met auto kun je ook overal naartoe, juist omdat iedereen rechts blijft rijden. Zonder strenge verkeersregels wordt het een chaos.”

Wat Marije haar kinderen wil meegeven? „Maak je geen illusies over het huwelijk, zorg liever dat je zelf lekker in je vel zit.” De huwelijkse voorwaarden is ze inmiddels anders gaan interpreteren. Natuurlijk wil Marije oud worden met haar man, maar in de wet staat niet dat je daarvoor ook trouw moet zijn op seksgebied. „En je wil jezelf toch prettig voelen? Dan ben ik voor hem ook gezelliger.”