Professionals vrezen voor isolement Turkse jongeren

De binding van Turks-Nederlandse jongeren met de Nederlandse samenleving neemt in rap tempo af. Daardoor dreigt het gevaar dat deze jongeren in een maatschappelijk isolement terechtkomen. Dat schrijven Turks-Nederlandse professionals in een manifest dat vanmorgen in de Volkskrant is gepubliceerd.

„Er ontstaat een groeiende groep jongeren die in psychische problemen verkeert, sommigen worden apathisch, anderen zoeken hun heil in een conservatieve beleving van hun geloof en een groeiende groep keert zich nadrukkelijk van de samenleving af.” De elf ondertekenaars, bestaande uit onderzoekers, pedagogen, onderwijs- en arbeidsmarktdeskundigen, ambtenaren en beleidsadviseurs van Turkse afkomst, maken zich daar ernstig zorgen over, schrijven ze.

Steeds meer Turks-Nederlandse jongeren hebben het gevoel er niet bij te horen, zegt bedrijfsadviseur Aydin Dalal (48), een van de ondertekenaars van het manifest. „De sfeer in Nederland is steeds meer ‘wij’ tegen ‘zij’. De weerstand tegen niet-westerse migranten neemt toe. Jongeren hebben steeds vaker het gevoel dat hun toekomst niet in Nederland ligt.” Dat gevoel wordt volgens Dalal versterkt doordat jongeren van Turkse komaf nog steeds achterblijven bij autochtone leeftijdsgenoten, zowel op de arbeidsmarkt als in het onderwijs. Uit onderzoek blijkt dat ze de achterstand slechts deels inlopen.

De Turkse Nederlanders zijn over het algemeen goed georganiseerd. Ze lossen graag problemen binnen de gemeenschap op. Daar is niks mis mee, zegt Dalal. Nadeel is dat problemen minder urgent lijken. De opstellers van het manifest hebben eerst geprobeerd aandacht te krijgen voor de problemen bij overheid en politiek, maar kregen geen gehoor.

Voor een deel bieden moskeeën geïsoleerde jongeren aandacht en veiligheid door religieuze en culturele activiteiten aan te bieden, schrijven de opstellers van het manifest: „Veel moskeeën, zeker Turkse moskeeën, onderhouden nog steeds nauwe banden met het land van herkomst [...]. De Turkse overheid en Turkse religieuze organisaties houden via de moskeeën meer grip op het leven van Turken in Nederland.”

Turks-Nederlandse jongeren oriënteren zich meer en meer op Turkije. „Je ziet zelfs een tendens dat hoogopgeleide Turken naar naar het land van hun ouders of grootouders terugkeren”, zegt Dalal. „Ik zie het ook binnen mijn familie. Ik denk dan: ergens klopt er iets niet.”