Kritiek op Rieu? De Sex Pistols, die zijn pas raar

Het is sympathiek dat Anil Ramdas zich uitspreekt tegen de verlaging van cultuursubsidies (opinie, 6 januari). Waarom muzikanten die zichzelf kunnen bedruipen, zoals André Rieu, dan een veeg uit de pan moeten krijgen, is onduidelijk. Het is vreemd dat Rieu, die op een voortreffelijke manier voortreffelijke muziek speelt, zo vaak wordt gekleineerd door de – linkse? – elite. Hij brengt klassieke muziek die wordt gewaardeerd door een andere groep dan de groep die het Concertgebouw bezoekt. Zo slaat hij een brug. Hij realiseert wat cultuurbeleidsmakers propageren – het bevorderen van de waardering voor goede muziek. Dat zijn presentatie sommigen niet ligt, is begrijpelijk, maar die draagt wel bij aan zijn populariteit en dus aan het populariseren van goede muziek.

Het is vreemd dat de mensen die graag afgeven op Rieu geen kwaad woord uiten over de gesel van deze tijd: de popgroepen. Zwakbegaafden die zich groeperen onder namen als Sex Pistols, The Fight en Rammstein willen kennelijk daardoor, en meestal ook door hun uiterlijk, walging opwekken. Ze zien kans om met schunnig geschreeuw, orgastische geluidsexplosies en door niets gemotiveerde uitzinnigheid stadions vol meetierend publiek te krijgen. Het aantal radiozenders dat met deze ongecontroleerde herrie zijn tijd vult, is eindeloos. Zou Ramdas c.s. deze ‘cultuuruiting’ werkelijk verkiezen boven Rieu? Zo ja, dan is dat een reden voor grote somberheid.

H.C.Eggelte

De Steeg