Kees van Nieuwkerk

Ja, hij is de Zoon Van, maar dat doet niet ter zake. Afgelopen herfst debuteerde Kees van Nieuwkerk – samen met zijn beste vriend Teddy Cherim – als regisseur met Sterke Verhalen, een film over een Amsterdams vriendengroepje. Gemaakt zonder subsidie maar mét Pierre Bokma en Halina Reijn, die gratis kwamen opdraven nadat Kees en Teddy dat hen ‘heel lief’ hadden gevraagd. Een paar maanden na zijn filmdebuut is er nu ook een debuutroman van Van Nieuwkerk: Het is weer raak met Kees en Sjaak. Het boek vloeit voort uit zijn stukken voor meidenblad Fancy waarin Kees de afgelopen jaren de ‘boy columnist’ was.

Teddy is opnieuw niet ver: hij is ‘De Sjaak ’, die hoofdpersoon Kees helpt met het boek omdat die zonder hem ‘niet meer kan produceren dan een teleurstellend kleine keutel’. Aan zijn hulp zijn enige voorwaarden verbonden: zo wil De Sjaak een date met Kees’ zusje, het boek moet aan hem worden opgedragen en er moeten glossy foto’s van hem in. ‘Of dat erotische foto’s zijn of niet, mag ik zelf bepalen’.

Het is weer raak... heeft dezelfde zwakke en sterke kanten als Sterke Verhalen: niet artistiek, weinig plot, geen diepgravende karakterontwikkelingen; wel lekker brutaal en duidelijk met plezier gemaakt.

Moon Uitgevers brengt het boek uit onder de noemer 12+, en tussen de bladzijden steekt een reclamefoldertje (5x Fancy voor 15 euro!). Soms richt Van Nieuwkerk zich ook rechtstreeks tot die doelgroep: ‘Als jij hier een boekverslag over gaat schrijven, is het wel handig als de thema’s duidelijk zijn. ‘Vergankelijkheid’ staat wel interessant, echt zo’n woord waar leraren Nederlands opgewonden van raken.’

Anderzijds zuipen Kees (de brave) en Sjaak (de stoere) zich te pletter, pissen ze in de kast van het hostel in Berlijn waar ze logeren, gebruiken ze coke en xtc in de populaire technoclub Berghain en eindigt Kees in de cel na een potje wurgseks onder invloed van xtc en viagra. Ook onvolwassen, maar dan op een andere manier.

Het roept de vraag op voor wie het boek nu bedoeld is. Fancy-meisjes van 14 jaar? Zelf zegt hoofdpersoon Kees: ‘Dingen voor volwassenen doen betekent nog niet dat je ook meteen volwassen bent, Sjaak.’

Bravoure heeft Van Nieuwkerk in ieder geval, en hij weet – à la Giphart – leuk te spelen met de vraag wat echt is en wat niet. Als Kees in de cel zit neemt Sjaak het schrijven van het boek over, tot Kees plots weer voor zijn neus staat op een feest en in filmscenario-opmaak de discussie met hem aangaat over wiens boek het nu is en hoe het dient te eindigen. Met een vuurspuwende draak, zo blijkt. Is het toch weer een sprookje.

Binnenkort gaan Teddy en Kees Joost Zwagermans roman Gimmick! verfilmen. Echt waar.

Janna Laeven