Je bent 50-plus en dan?

Het staat in Nederland iedereen vrij een politieke groepering op te richten en zo mee te doen aan de verkiezingen. Dat is een groot, democratisch goed. Wat niet wil zeggen dat elke nieuwe beweging een aanwinst is. Dat valt bijvoorbeeld te betwijfelen voor wat betreft de vandaag gepresenteerde partij 50Plus.

De naam suggereert dat dit een partij is die zich richt op een specifiek deel van de bevolking. Het eerste programmapunt, dat de vakantietoeslag bij de AOW moet worden verhoogd en dat de AOW-leeftijd 65 jaar moet blijven, duidt daar ook wel op. Maar gezegd moet worden: het is niet louter méér brood en betere boter dat de nieuwe partij haar potentiële kiezers wil bieden. De extra vrije dagen voor vijftigplussers worden wat 50Plus betreft afgeschaft. En het pleidooi dat „het gigantische aantal generaals en kolonels” dat Nederland zou tellen „minimaal” wordt gehalveerd, duidt wellicht op een bredere oriëntatie.

Los van de onwenselijkheid van partijen die zich maar op een beperkt aantal onderwerpen lijken te richten is de vraag of de noden onder de vijftigplussers, de babyboomgeneratie, wel zo hoog zijn dat daarmee de oprichting van deze nieuwe groepering gerechtvaardigd is. In de bijlage Opinie & Debat van deze krant schreef Jan Auke Walburg, auteur van de boeken Mentaal vermogen en Jong van geest, zaterdag over de babyboomers dat zij die geschiedenis zouden kunnen ingaan „als de meest welvarende generatie ooit”. Wat daarvan zij, strijdpunten als gratis openbaar vervoer voor senioren en het recht om paspoorten en rijbewijzen aan te vragen in gemeenten waar dat goedkoper is, kunnen moeilijk als zo vernieuwend worden gezien dat de oprichting van de nieuwe partij nodig was. De vraag is wat 50Plus meer te bieden heeft als bestaande partijen en belangenorganisaties.

Onder aanvoering van Jan Nagel, partijvoorzitter en lijsttrekker voor de senaat, doet 50Plus straks in alle provincies aan de statenverkiezingen mee en aan de Eerste Kamerverkiezingen. Het is een knappe prestatie dat de initiatiefnemers in zo’n korte tijd zoveel kandidaten hebben kunnen vinden, onder wie een aantal (voorheen) prominente Nederlanders, alsmede ex-politici.

Toch moet er bij de consistentie in de opvattingen van de partijleider wel een vraagteken worden geplaatst. Is 50Plus nog als voortzetting van de niet van de grond gekomen partij OokU te beschouwen, in een grijs verleden was Nagel al senator voor de PvdA. Daarna richtte hij achtereenvolgens Leefbaar Hilversum en Leefbaar Nederland op en stond hij mede aan de wieg van de (ook verdwenen) Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang. Nu hij aan zijn zesde partij is begonnen, lijkt het erop dat politiek voor Nagel vooral een bezigheidstherapie is.