Vet lelijk

Niet de modebladen bepalen wat mooi is in 2011. Dat bepalen we zelf wel.

Een nieuw jaar begint meestal met het voornemen om een paar kerstkilo’s kwijt te raken. Maar wie heeft ooit bedacht dat dun zijn de definitie is van schoonheid?

Vroeger waren dat vooral modebladen en hun perfect gestylede modellen. Maar dankzij de opkomst van het internet en bloggers kregen ook ‘gewone mensen’ met een minder perfect uiterlijk een rol.

Leidde dat tot een ontwikkeling waarin schoonheid ook minder dun of jong mocht zijn? Nee, in plaats daarvan ontstond er anti-schoonheidsideaal-marketing. ‘Het is het innerlijk dat telt!’ luidt het credo van modeblad Glamour, terwijl in de modeseries alleen magere modellen figureren. V Magazine, een ander invloedrijk modetijdschrift, doopt het eerste nummer van 2011 tot ‘The Who Cares About Age Issue’, met op de cover een gefacelifte Jane Fonda (73).

Het geeft duidelijk weer hoe de modewereld zich aan het begin van een nieuw decennium tot het begrip schoonheid verhoudt. Ze roept dat ze maling heeft aan leeftijd of omvang maar laat in de bladen en op de catwalk een schoonheidsideaal zien dat niet meer bij deze tijd past.

De mode is net als de maatschappij gedemocratiseerd. Niet de bladen, maar u en ik hebben in 2011 meer dan ooit de macht om het begrip ‘schoonheid’ te herdefiniëren.

In de praktijk betekent het dat we ons in een fluorkleurige legging hijsen om vervolgens van Twitterdaken te schreeuwen dat we prachtig zijn mét die extra kerstkilo’s.

Geen betere manier om 2011 in te luiden dan met het lef om ‘lelijk’ te zijn.