Deugt de bron niet, dan deugt de review ook niet

In een verdediging van het proefschrift van Ineke van den Berg, dat door Frits van Dam als kwakzalverij werd bestempeld (Opiniepagina, 29 december), stelt collega Myriam Hunink dat vijf van de zes artikelen in het proefschrift zijn gepubliceerd in peer-reviewed, internationale, wetenschappelijke tijdschriften. Haar opvatting is kennelijk dat als artikelen zijn gepubliceerd in peer-reviewed internationale tijdschriften, het onderzoek per definitie goede wetenschap is. Een hoogleraar in de epidemiologie zou toch beter moeten weten. Vandaag de dag is vooral de kwaliteit van de publicaties een doorslaggevend argument in reviews.

Laten we eens kijken naar de kwaliteit van het onderzoek naar stuitligging en acupunctuur in het Erasmus MC. Van de geanalyseerde studies zijn er drie gepubliceerd in een tijdschrift voor traditionele Chinese geneeskunde, één in een obscuur internettijdschrift en één in een respectabel tijschrift (BJOG). In deze laatste publicatie echter werd geen voordeel gezien van acupunctuur ter voorkoming van stuitligging. Voor elke literatuuranalyse geldt altijd dat de kwaliteit zo goed is als je brongegevens: als de bron niet deugt dan is de review ook van geen enkele waarde.

Blijft over het eigen onderzoek van het Erasmus MC. Bijna al het onderzoek van de Erasmusgroep is gepubliceerd in Complementary therapies in Medicine, het internationale lijfblad van de alternatieve geneeskunde. En ten slotte werd hun belangrijkste onderzoek financieel ook nog ondersteund door de Nederlandse vereniging voor Acupunctuur.

Is dit kwakzalverij? Daarover kun je discuteren. Maar hoogstaande academische wetenschap is het zeker niet.

Prof dr J.A.Reekers,

Hoogleraar interventieradiologie, AMC, Amsterdam