Republikeinen gooien Obama's achterdeur dicht

Een nieuw jaar en een ander geluid. In de Verenigde Staten is een nieuw Congres aangetreden en dat betekent strijd op allerlei terreinen, waaronder ook klimaatwetgeving. President Obama had eerder al het idee opgegeven om gedurende deze ambtstermijn een wet door de Senaat te loodsen die de uitstoot van kooldioxide moet beteugelen via emissiehandel. Maar

David Roberts blikt op Grist terug op het Amerikaanse klimaatdebat

David Roberts blikt op Grist terug op het Amerikaanse klimaatdebat David Roberts blikt op Grist terug op het Amerikaanse klimaatdebat

Een nieuw jaar en een ander geluid. In de Verenigde Staten is een nieuw Congres aangetreden en dat betekent strijd op allerlei terreinen, waaronder ook klimaatwetgeving. President Obama had eerder al het idee opgegeven om gedurende deze ambtstermijn een wet door de Senaat te loodsen die de uitstoot van kooldioxide moet beteugelen via emissiehandel.

Maar nu zal hij heel zorgvuldig moeten opereren om te voorkomen dat de alternatieve politieke route wordt geblokkeerd. Republikeinen zullen alles in het werk stellen om de achterdeur van Obama’s klimaatbeleid dicht et gooien. Ze zijn namelijk fel gekant tegen pogingen van het milieuagentschap EPA om restricties in te voeren op de onbelemmerde uitstoot van broeikasgassen. Het EPA kan dat doen omdat het heeft geconcludeerd dat de uitstoot van CO2 een gevaar kan vormen voor de volksgezondheid (hier een persbericht). Als dat inderdaad zo is, is het agentschap op basis van de Clean Air Act verplicht om actie te ondernemen.

Bedrijven en verschillende Amerikaanse staten (waaronder Florida en Texas) proberen in een hele serie rechtszaken hun gelijk te halen. Overigens zijn er bijna evenveel staten die het EPA in de rechtszaken juist steunen. De klagers hebben een dubbele strategie. Enerzijds stellen ze dat het EPA ten onrechte, en op grond van te weinig eigen onderzoek, heeft geconstateerd dat CO2 schadelijk is. Anderzijds vinden ze dat het EPA in zijn regulering niet zoals nu het geval is de wetgeving selectief mag toepassen door alleen de grote vervuilers aan te pakken.

Texas voert ook nog een eigen strijd. De zuidelijke oliestaat heeft besloten de regelgeving van het EPA, die op 2 januari is ingegaan, niet uit te voeren. De staat is een rechtszaak begonnen met als argument dat het EPA geen zeggenschap heeft over het Texaanse ‘binnenlandse’ beleid.

Het wordt lastig manoeuvreren de komende tijd. Niet alleen voor het EPA en Obama, maar net zo goed voor de tegenstanders van de regulering (lees hier). Als het EPA te ver gaat, zullen de Republikeinen in het Congres nog feller proberen het agentschap terug te fluiten. Maar Obama moet wel iets doen ook zijn eigen achterban tevreden te houden. [De regering-Obama en het EPA kunnen] zich niet de luxe permitteren om hun verplichtingen tegenover milieuorganisaties te veronachtzamen.’ zegt analist Kevin Book van ClearView Energy Partners tegen het persbureau Reuters.

De Republikeinen kunnen in hun kritiek op het EPA ook niet te ver gaan. De organisatie heeft bij veel Amerikanen een goed naam als het gaat om bescherming van de volksgezondheid. De kans is bovendien heel groot dat Obama vergaande acties van Republikeinen om zijn plannen te dwarsbomen zal vetoën. Op de website Grist een aardige strip over het debat in de afgelopen tijd.

De budgetwaakhond van het Witte Huis concludeert dat milieumaatregelen van het EPA over het algemeen financieel gunstig uitpakken voor de VS. Dat komt mede door de voorzichtige en zorgvuldige introductie van nieuwe regulering, waarbij goed wordt gekeken naar economische consequenties. Zoals de Huffington Post schrijft:

‘EPA issued 30 major regulations from 1999 to 2009 at an estimated cost of $25.8 billion to $29.2 billion against estimated benefits ranging from $81.9 billion to $533 billion. As a society we have really not taken leave of our senses. When we make policies, the benefits generally outweigh the costs. Of course, for any given corporation or particular factory in any given financial quarter, the costs may be far higher than the benefits. And the costs might be borne by one group while the benefits may be felt by another. Still the idea that environmental rules kill jobs and destroy our quality of life is deceptive propaganda. It is part of a subtle and symbolic political campaign with the goal of delegitimizing government’s role in protecting the environment.’