'Probleem zit bij ProRail niet in de structuur'

ProRail heeft sinds begin deze week een nieuwe bestuurder. De SP-fractie stelde gisteren meteen al lastige vragen over haar.

Claudia Zuiderwijk, de nieuwe interim-bestuurder van spoorbedrijf ProRail, noemt het een „Kafkaiaanse situatie”. Eergisteren werd ze benoemd als voorlopige opvolger van de ernstig zieke president-directeur Bert Klerk. Nog dezelfde dag raakte ze zelf in opspraak. SP-Kamerlid Paulus Jansen stelde schriftelijke vragen in het parlement.

Claudia Zuiderwijk verdiende zes jaar lang 210.000 euro per jaar bij de Tergooiziekenhuizen in Hilversum, maar heeft er volgens de Socialistische Partij een zooitje van gemaakt.

Het afgelopen jaar zou ze een baan bij het Amsterdamse Gemeentelijke Vervoer Bedrijf hebben geweigerd omdat ze niet meer zou kunnen verdienen dan de Balkenendenorm (188.000 euro). „Volstrekte lariekoek”, zegt Zuiderwijk. „Ik heb nog nooit voor het geld gekozen.”

In 2003 werd Claudia Zuiderwijk gevraagd de nieuwe CEO van de beursgenoteerde ICT-gigant Pink Roccade te worden. Het vooruitzicht was een auto met chauffeur, een vast salaris van 350.000 euro en ruime bonussen.

Zuiderwijk koos voor een baan bij een lokaal ziekenhuis in Hilversum. Ze wilde graag in de publieke sector werken. Zakelijk Nederland verklaarde haar destijds voor gek. „Vooral mannen in het bedrijfsleven zien een carrière als een rechte lijn: van groot, groter, grootst. Ik kies de baan die ik interessant vindt.”

Ook voor prominente zakenvrouwen is de Balkenende-norm misschien wat aan de krappe kant.

„Klinkklare nonsens. Ik heb zeven jaar in de publieke sector gewerkt. U zult mij niet horen klagen over de Balkenendenorm.”

Waarom dan geen OV-directeur worden in Amsterdam?

„Daar waren goede inhoudelijke redenen voor. Maar het had zeker niets met salaris te maken.”

U zou vorig jaar op non-actief zijn gesteld bij de Tergooiziekenhuizen.

„Ook niet waar. Het ziekenhuis zal dat bevestigen. Ik heb zelf mijn moment gekozen om weg te gaan.

Volgens de SP laat u 7 miljoen verlies achter.

„Dat is maar de vraag. Het laatste boekjaar maakten we een kleine plus. Wat het resultaat dit jaar zal zijn, weet ik niet. Ik ben op 1 juli vertrokken. De fusie tussen het ziekenhuis Hilversum en het Gooi-Noord was op het medische vlak afgerond. Binnen twee jaar, zonder oorlog. Een novum in de Nederlandse zorgsector. Maar we hadden in het Gooi met felle concurrentie van privéklinieken. Eind 2009 zag ik dat er een nieuwe reorganisatie moest komen. Toen dacht ik: deze afslanking doe ik niet meer. Ik wilde me misschien op iets anders oriënteren.”

Dus u dacht: ProRail. Lekker rustig.

„Mijn benoeming was onverwacht. Maar ik ben al commissaris sinds mijn Pink Roccade tijd – ik ken het bedrijf heel goed.

Wat was uw belangrijkste kritiek op het bestuur van ProRail toen u ze nog controleerde?

„Ik ben nu het bestuur ProRail. Dus ik zou een klassieke fout maken als ik op die vraag antwoord zou geven.”

Uw voorganger ruziede met de NS over de informatieborden die leeg bleven. De NS zei dat zij dat beter zouden kunnen doen.

„Mag ik een vergelijking maken? Als een vrouw gaat bevallen, dan denkt ze niet na over de overdracht tussen de verloskundige en het ziekenhuis. Ze wil gewoon dat het goed geregeld is.”

NS-baas Meerstadt bedoelde: als we het in één hand houden, is het beter geregeld.

„Het probleem zit hem niet in de structuur. In het ziekenhuis waar ik werkte waren er 27 afdelingen. Als patiënt kon je er op één dag wel drie, vier, te maken hebben. En dan het moet wel goed geregeld zijn. Maar weet u, ik ga niet nu al een voorschot nemen op wat ik allemaal ga doen. ”

Leuke baan?

„Zeker. Maar ik kan u vertellen dat ik niet in de race om permanent deze functie te vervullen. Er wordt nu een opvolger gezocht voor Bert Klerk”.