Hangop met citroen

Voor sommige mensen is een van de belangrijkste aantrekkelijkheden van in een hotel logeren het ontbijt. Het ontbijtbuffet vooral. Dat kan bijna niet uitgebreid genoeg zijn. Ik kan niet zo groot ontbijten, dat is wel jammer. Niet dat het ontbijt me niet smaakt, maar de echte trek begint meestal pas tegen lunchtijd. Dus ik ben

Voor sommige mensen is een van de belangrijkste aantrekkelijkheden van in een hotel logeren het ontbijt. Het ontbijtbuffet vooral. Dat kan bijna niet uitgebreid genoeg zijn.

Ik kan niet zo groot ontbijten, dat is wel jammer. Niet dat het ontbijt me niet smaakt, maar de echte trek begint meestal pas tegen lunchtijd. Dus ik ben wel eens jaloers op mensen die het echt kúnnen, ontbijten. Tijdens de tocht die ik een paar keer heb gemaakt met een schip naar de Noordkaap zag je mensen die lieten zien wat ontbijten zou kunnen betekenen. Op het schip, van de Hurtigruten (‘snelle route’ betekent dat), werd een werkelijk formidabel ontbijt aangeboden en je zag de ware ontbijter daar aan het werk in vier gangen: eerst eieren met spek en worstjes en gebakken tomaat, dan een broodje met diverse soorten ingelegde haring, dan een vers bolletje met kaas en vleeswaren en tot slot iets zoets: havermoutpap met kaneel en suiker, of krentenbroodjes of toast met jam.

Ongelooflijk. Benijdenswaardig. Ik kwam nooit verder dan een kleine portie van die havermoutpap (heerlijk!) en een stukje fruit.

Maar een láát ontbijt, als het toevallig eens zo is dat je erg laat naar bed bent gegaan of erg vroeg bent opgestaan en eerst andere dingen hebt gedaan, dat is wel aantrekkelijk.

Bij late ontbijten lust ik zelfs wel spekpannekoeken. Eventueel.

Laatst bij vrienden stond bij het heerlijke late ontbijt behalve gerookte wilde zalm en eieren met spek, ook een schaal met op het oog yoghurt op tafel.

„Dat is hangop”, verklaarde de gastvrouw.

Hangop. Dat maakte mijn moeder vroeger van zure melk. Wij waren wat laat met een ijskast en dus werd de melk wel eens zuur. De melk was trouwens ook anders, die van nu wordt niet zuur, die bederft. Maar de vroegere volle melk werd zuur. Dan liet je hem nog even staan tot ie goed ging klonteren. En dan legde je een theedoek in een vergiet en goot daar de zure melk in. De theedoek werd dichtgebonden en in de badkamer gehangen boven een pan. Daarin lekte dan het dunne water weg en wat je overhield was een dikke yoghurtachtige substantie. Die aten we met suiker.

Dus hoe was mijn gastvrouw aan die hangop gekomen nu er nergens meer zure melk te bekennen is?

Van romige boerenlandyoghurt, verklaarde ze.

Ik nam een klein kommetje.

Niemand hoorde mij meer. Ik zat heel stil te ontbijten.

Toen nam ik nog een kommetje.

En toen vroeg ik of ze mij precies wilde beschrijven wat ze had gedaan, al leek het heel duidelijk. Ik wilde zeker weten dat mijn hangop net zo lekker zou worden als die van haar. Zo lekker dat je hem ook wel als toetje zou kunnen geven, met een knapperig wafeltje. Maar misschien geniet je er toch het meest van bij het ontbijt.

Leg een schoon duizenddingendoekje in een zeef en giet daar de yoghurt in. Zet de zeef op een schaal en laat die 24 uur in de ijskast staan.

Schep de overige ingrediënten door de hangop. Dat is alles. Strooi voor het oog nog wat citroenrasp bovenop.

Hangop met citroen

Voor 4 personen

1 l volle boerenlandyoghurt

3 scheppen witte basterdsuiker (waarin een vanillestokje heeft gezeten)

rasp van 1 citroen

sap van ½ citroen

50 g gehakte blanke amandelen