Zo word je een nanny bij sterren in Nederland

En vergeet een relatie, want een partner is niet handig. Dat zegt Hansje Görtz.

Görtz was nanny bij de koninklijke familie. Nu runt ze een bemiddelingsbureau voor nannies.

Actriz, con un paraguas en una escena de la pelicula "Mary Poppins". Actress, with an umbrella, in a sequence of the film "Mary Poppins". DIGITAL PRESS

Hoe word je nanny van een bekende Nederlander? Volg een pedagogische opleiding, werk een tijd als fulltime kinderoppas bij een familie en meld je vervolgens aan bij een bemiddelingsbureau. Dan maak je misschien kans. „Maar natuurlijk zijn dat niet de enige eisen waaraan je moet voldoen”, vertelt Hansje Görtz van Görtz & Crown Family Care Consultancy.

Görtz werkte zelf bijna drie jaar fulltime als professionele oppas bij de koninklijke familie en is nu eigenaar van een trainings- en bemiddelingsbureau voor professionele nanny’s. Ze begon jaren geleden aan een nannyopleiding in het buitenland. Haar grootmoeder zag een televisieprogramma over het Norland College in Engeland waar nanny’s worden opgeleid en Gortz raakte meteen enthousiast over de opleiding. „Op goed geluk ben ik daar op gesprek gegaan. Het idee om een opleiding te volgen in Engeland leek mij helemaal super. Engeland heeft namelijk heel veel tradities en de professionele kinderopvang aan huis was daar toen al een serieus vak.”

Momenteel bemiddelt Görtz voor zo’n dertig BN’ers en adellijke families die een nanny zoeken. Bekende Nederlanders zijn een slag apart, zegt ze. „Ze werken vaak op onregelmatige tijden. Sommige periodes hebben ze het ontzettend druk, en andere periodes weer wat minder. Dit brengt met zich mee dat je als nanny heel flexibel moet zijn.

Maar voor dit werk geldt wel: hoe hoger de eis van flexibiliteit, des te hoger het salaris. Je werkt gemiddeld tussen de veertig en vijftig uur per week, soms zestig. Veel nanny’s wonen dan ook in bij het gezin waarvoor ze werken.”

Een nanny moet zelfstandig zijn. En al ervaring hebben. „Nog belangrijker: discretie”, zegt Görtz. „Voordat onze nanny’s aan het werk gaan, leiden we ze op en screenen we ze goed. Daarnaast zitten er bepaalde clausules in het contract; waardoor je als oppas een boete krijgt wanneer je informatie naar buiten brengt.”

Wanneer de BN’er het druk heeft, is de inwonende nanny vanzelfsprekend ook druk; maar die heeft geen eigen huis om zich even in stilte terug te trekken. „Je kunt ook beter geen partner hebben”, vertelt Görtz. „Je werkt vaak in het weekeinde, ’s avonds en ’s nachts. Je gaat soms mee op vakanties, of woont met het gezin in het buitenland. Er zijn een hoop leuke dingen die je meemaakt, en er komen veel avonturen voorbij waar je ‘ja’ tegen wilt zeggen. Een partner hebben maakt dat soort dingen lastig.”

Veel bekende Nederlanders zijn eraan gewend personeel te hebben, zegt Görtz. „Je moet er daarom ook rekening mee houden dat ze veeleisend zijn. We hebben er zelfs een aantal in ons bestand die meerdere nanny’s hebben. Wanneer je bij een bekende Nederlander begint, dien je jezelf direct te bewijzen. Ze hebben vaak ook geen tijd om je drie weken in te werken.”

Geen partner, alles geheim moeten houden, wonen op je werkplek en weinig vrije tijd.

Wat is er eigenlijk zo leuk aan dit werk?

Görtz: „Dat je kinderen in hun totaliteit meemaakt. Als ze ziek zijn, en als ze vrolijk zijn. Daarnaast heb je veel vrijheid; je gaat met de kids op pad en je reist veel. Wat ook erg leuk is: je maakt mensen mee zoals ze zijn. Want iedereen is zichzelf thuis. En ik denk dat je op een gegeven moment ook wel nuchter wordt, hoor. Dan besef je ineens: het is ook gewoon maar een familie.”

Overigens willen niet alle bekende Nederlanders een oppas in huis. Sommigen hebben behoefte aan een au pair – iemand die niet per se geschoold is voor nanny en die uit het buitenland komt voor negen maanden. Au pairs komen voor een culturele uitwisseling naar Nederland. Het voordeel voor BN’ers is dat ze voor de au pairs doorgaans geheel onbekend zijn.

Volgens Görtz stijgt de vraag naar nanny’s de laatste jaren. „2009 was geen topjaar voor ons, maar vanaf 2010 zijn we gegroeid.” Haar verwachting is dat de aanvraag alleen maar zal stijgen. „Ik heb toch het idee dat steeds meer mensen zich realiseren dat een professionele kracht wellicht wat meer geld kost dan een au pair, maar dat je er ook veel voor terug krijgt: een pedagogisch opgeleide nanny, die langer kan blijven dan negen maanden.”