Sport duurder door onverkoopbare grond

Lansingerland heeft grote financiële zorgen. De fusie- gemeente ten noorden van Rotterdam bezuinigt zwaar op sport. Laatste aflevering van een serie over lokale kostenbesparingen.

De wethouder heeft zijn naam mee, meesmuilen de sportclubs. Rinus Bodbijl (Leefbaar 3B) is in Lansingerland onder meer verantwoordelijk voor de portefeuille sport en recreatie. „Uitgerekend deze wethouder dwingt ons om pittige contributieverhogingen door te voeren”, zegt voorzitter Leo Moerman van voetbalvereniging Soccer Boys.

Lansingerland (53.000 inwoners) moet, zoals zoveel gemeenten in Nederland, fors bezuinigen de komende jaren. De vier jaar oude fusiegemeente ten noorden van Rotterdam, een samenvoeging van drie dorpen (Berkel en Rodenrijs, Bleiswijk en Bergschenhoek) uit de zogeheten B-driehoek, is door de overheid aangewezen als vinexlocatie. Nu projectontwikkelaars onder druk van – de naweeën van – de economische crisis amper nog bouwen, zit Lansingerland met vele hectares onverkoopbare bouwgrond in zijn maag. De rentelasten zijn opgelopen tot circa 3 miljoen euro per jaar.

Toch wil wethouder Eric Kampinga (Financiën, VVD) vooral de indruk wegnemen dat Lansingerland afstevent op een bankroet, zoals in sommige media is gesuggereerd. „Ons huishoudboekje klopt nog altijd, omdat we tijdig hebben ingespeeld op het naderende onheil”, zegt hij. „Maar dat betekent wel dat we nu enkele pijnlijke maatregelen moeten nemen.” Kampinga legde zijn functie om gezondheidsredenen op nieuwjaarsdag neer. Om kosten te drukken worden zijn taken verdeeld over vier collega’s.

Vooral de circa veertig sportverenigingen zijn de dupe van de bezuinigingsdrift in de beoogde groeikern. Op de gemeentelijke jaarbegroting van 147 miljoen euro lopen de kortingen op sport en recreatie gestaag op: van 2,9 (2011) tot 6,6 miljoen euro (2014). Hoe die bezuinigingen in de praktijk uitpakken, weet voorzitter Moerman van Soccer Boys. „Onze veldhuur gaat in twee jaar tijd van 26.000 naar 39.000 euro per jaar.”

Aan een rijke sponsor ontbreekt het. Dus is de optelsom snel gemaakt, stelt Moerman: de achthonderd spelende leden van de voetbalclub uit Bleiswijk zullen met ingang van het seizoen 2011-2012 meer contributie moeten gaan betalen. In mei heeft hij een buitengewone ledenvergadering belegd. „Onze jongste leden betalen nu 100 euro per jaar. Dat zal straks 120 tot 130 euro worden. Voor ouders met twee of drie kinderen tikt dat aardig aan.”

Namens zestien buitensportverenigingen protesteerde de Vereniging Lansingerlanders (VLL) het afgelopen najaar meer dan eens tegen de voorgenomen gemeentelijke bezuinigingen. Tevergeefs. VLL-voorzitter Jacques Thoen vond amper gehoor in de gemeenteraad. „Onder het mom van het profijtbeginsel wordt een botte huurharmonisatie doorgevoerd, waarbij de hoogste huur tot norm is verheven.”

Sportverenigingen uit Bleiswijk worden daardoor relatief harder getroffen dan clubs uit het naburige Berkel en Rodenrijs; zij betaalden minder huur toen hun dorp nog een zelfstandige entiteit was. Nu, vier jaar na de herindeling, kiest het bestuur van de fusiegemeente alsnog voor het gelijktrekken van de huren. Dat zou vroeg of laat toch een keer gebeuren, stelt het college. „Onder druk van de omstandigheden” wordt het voornemen nu versneld uitgevoerd.

Maar tegen welke prijs, vraagt VLL-voorzitter Thoen zich af. Net als Moerman voorspelt hij ledenverlies voor de sportclubs uit Lansingerland. „De gemeente werpt een extra drempel op. Die zal voor sommige huishoudens te hoog blijken te zijn.” Thoen spreekt van „een navrante ingreep”, die kwalijke gevolgen heeft. „Sport is het beste medicijn tegen obesitas, maar daar hebben ze hier geen boodschap aan.”

Kampinga kent die argumenten. Hij verdedigt de ingreep. „We hebben ons jarenlang coulant opgesteld, en misschien wel te coulant. Nu stellen we ons op het standpunt dat de gebruiker betaalt. Met dat principe kan niemand het oneens zijn. Waarom zou de ene belastingbetaler moeten meebetalen aan het tijdverdrijf van een ander?’’

Lansingerland heeft volgens het stadsbestuur ook geen keuze. Niet alleen de grondopbrengsten vallen tegen, ook het dividend van energieleverancier Eneco brengt minder geld op dan gehoopt. In de begroting wordt verder rekening gehouden met een rijksbezuiniging op het gemeentefonds van 1,7 miljard euro. Kampinga: „We moeten wat doen, op onze handen blijven zitten heeft geen zin.”

Namens de Rekenkamer Lansingerland waarschuwt directeur Paul Hofstra dat de gemeente inderdaad op haar tellen moet passen. „Het college neemt nu maatregelen. Dat is prima, ook al zijn dat pijnlijke keuzes die door inwoners gevoeld gaan worden. Als de bouwactiviteiten over twee à drie jaar niet worden hervat, dan heeft Lansingerland alsnog een heel groot probleem.”

Dit is de laatste aflevering van een serie over gemeentelijke bezuinigingen. Eerdere afleveringen stonden in de krant van 28, 29 en 30 december, en 3 januari.