'Ik was totaal verdoofd, het was pure angst'

Burgemeester Jacobs van Helmond is opnieuw in functie én strijdbaar. Zonder bodyguard. „Het systeem is verstoord door mijn gedwongen vlucht.”

Hij wist niet dat hij bedreigd werd, totdat de politie hem dat vertelde. Zorgvuldig formuleert burgemeester Fons Jacobs van Helmond (CDA): „Er was een dreigement gericht tegen mijn leven.”

De burgemeester was zo verbaasd dat hij de melding op 26 november 2010 niet heel serieus nam. Een kleine week later bleek de situatie dreigend genoeg om met zijn vrouw halsoverkop het vliegtuig te pakken en onder te duiken. Hij was drie weken weg.

Sinds gisteren is de burgemeester weer volledig in functie. Zijn persoonlijke beveiliging (bodyguards en een speciale beschermingsunit van de politie naast zijn huis) is opgeheven. De bedreigingen volgden nadat Jacobs in april 2010 toestemming had gegeven voor opening van een tweede coffeeshop in Helmond, Carpe Diem. Deze werd vervolgens getroffen door twee aanslagen: nog voor de opening ramde een terreinwagen in juni de pui. Na de opening werden in juli granaten naar binnen gegooid. Het onderzoek naar de bedreiging tegen de coffeeshop en de burgemeester loopt nog.

Weet u zelf al uit welke hoek de bedreigingen precies kwamen?

„Nee, dat weet ik niet. Ik heb zelf ook nooit een directe bedreiging ontvangen. Na de aanslagen op Carpe Diem bleek wel dat de drugsmarkt hier blijkbaar problemen had met een tweede coffeeshop in Helmond.”

Hoe heeft u uw vlucht beleefd?

„Heel moeilijk. Je stapt in het vliegtuig en gaat ergens heen waar je totaal niet wilt zijn. Ik heb vlak voor mijn vertrek een zeer indringend gesprek gevoerd met politie en justitie. Daarna zag ik geen andere mogelijkheid dan te vertrekken, hoeveel innerlijke weerstand dat ook opriep. Het is niet mijn gewoonte weg te lopen voor problemen. Eenmaal in het buitenland, was ik totaal verdoofd. Een gevoel van machteloosheid overviel me. En het begon te malen. Er schoten wel duizend scenario’s door mijn hoofd. James Bond-achtige gedachten. Allemaal uit pure angst. Die verdween pas toen we de melding kregen van politie en justitie dat de dreiging afnam. Met Kerst waren we weer thuis.”

Heeft u gedacht aan aftreden?

„Integendeel. Mijn vrouw en ik hadden het al over een mogelijk pensioen, maar nu is helemaal duidelijk dat ik daar niet aan toe ben. Ik heb veel om voor te vechten in Helmond. De rechtsstaat moet in ere hersteld worden.”

Ervaart u de vlucht als een aantasting van de democratie?

„Laat ik daar duidelijk over zijn. Dit kan en mag niet gebeuren. We hebben in Nederland een fantastisch systeem, waarin iedereen bezwaar kan maken tegen zaken die hem niet zinnen. In een wereld waarin die bezwaren zich uiten via bedreigingen, zou ik niet willen leven. Het systeem is verstoord door mijn gedwongen vlucht. Nu is het zaak dat we de negatieve energie omzetten.”

U klinkt strijdbaar.

„Dat ben ik ook. We gaan er tegenaan. Ik ben enorm blij met het kabinet-Rutte I. Misschien hebben we te lang gewacht met het nemen van maatregelen tegen het drugsmilieu, maar met de wietpas en de speciale taskforce die de criminaliteit aan de achterdeur gaat aanpakken, zijn we goed op weg. Laat dit een signaal geweest zijn. Als we niet optreden, krijgen we hier Mexicaanse toestanden.”

Gaat Carpe Diem ooit nog open?

„De shop is sowieso gesloten tot 1 april. Ruim voordien bepalen we, in samenspraak met de gemeenteraad, of de shop open mag. De veiligheid van de burgers zal de doorslag geven bij het besluit.”

Voelt u zich nu echt veilig?

„Voor negentig procent. Het laatste stukje, en dat geldt ook voor mijn gezin, kan alleen terugkomen door weer aan het werk te gaan. Anders niet.”