Coen is van het legioen

De nieuwjaarsreceptie van Feyenoord stond volledig in het teken van Coen Moulijn.

Moulijn was de belichaming van de wederopstanding van Rotterdam.

Hij had kunnen beginnen over de sportieve ellende. Of over de kapitaalinjectie (17 miljoen euro), die de club afgelopen najaar kreeg toegediend dankzij de Vrienden van Feyenoord. Of over de jeugdopleiding die springlevend is en ook anno 2011 de levensader vormt van de geplaagde voetbalclub uit Rotterdam-Zuid. Of over het zo vurig gewenste nieuwe stadion, dat de huidige nummer dertien uit de eredivisie broodnodige groeimogelijkheden biedt.

Maar Eric Gudde deed het gisteren niet. De algemeen directeur van Feyenoord hield het kort tijdens de traditionele nieuwjaarsreceptie in het Maasgebouw. De club van rood en wit verloor gisternacht „dat grote kleine mannetje”, aan wie Feyenoord „een groot deel van zijn internationale faam dankt”: Coen Moulijn. Op zo’n moment past slechts stilte, en die nam de verzamelde Feyenoord-familie dan ook in acht. Eén minuut lang, terwijl op de tv-schermen zwart-witte beelden van de vermaarde dribbelkoning werden vertoond.

Gisterochtend al verzamelden zich in alle vroegte tientallen supporters bij het standbeeld van Moulijn op het plein voor stadion de Kuip. Eén van hen was Ron Nooij (54), een geboren en getogen Rotterdammer. Nadat hij het tragische nieuws had vernomen, toog de eigenaar van een sloop- en demontagebedrijf onmiddellijk naar de bloemist. Elf rode en elf witte rozen kocht hij. „Coen had rugnummer elf, vandaar”, zo verklaarde hij, staande bij het vorig jaar onthulde bronzen beeld van Mister Feyenoord.

Het boeket kreeg vanzelfsprekend een plaats onder de linkerarm van zijn jeugdidool. Moulijn was ‘een linkspoot’, vandaar. „De beste die Feyenoord ooit gehad heeft”, aldus Nooij. Ook op de website van de club wordt Moulijn geëerd en geprezen als de ‘Beste Feyenoorder aller tijden’.

Rondom het gedenkteken, ontworpen door de Rotterdamse kunstenaar Tom Waakop Reijers, verzamelden zich gisteravond honderden supporters. Met bloemen, spandoeken en, dat vooral, een dosis trots. Coen was én is van het hondstrouwe legioen, dat de club door dik en dun blijft steunen.

Ter nagedachtenis aan Moulijn speelt Feyenoord vanavond met rouwbanden in de oefenwedstrijd tegen stadgenoot Sparta. Voorafgaand aan het duel om de Zilveren Bal wordt een minuut stilte in acht genomen. De clubleiding besloot gisterochtend, na overleg met de familie van Moulijn, om de nieuwjaarsreceptie door te laten gaan. „Soberder van opzet, maar het is goed om juist nu samen te komen”, zei een woordvoerder.

De piepjonge selectie trok gisteren tegen het einde van de middag in alle stilte langs het standbeeld. Velen van hen kennen Moulijn slechts als die grote naam uit het verleden. Of als die alleraardigste man die nog trouw bij elke thuiswedstrijd aanschoof en de spelers na afloop bemoedigende woorden in het oor fluisterde. Zaterdag ontbreken zij bij zijn crematie. Feyenoord vertrekt vrijdag voor een – contractueel vastgelegde – achtdaagse trainingsstage naar Oman.

In het Maasgebouw wordt zaterdag eerst een herdenkingsdienst gehouden voor genodigden. Supporters kunnen de plechtigheid volgen via beeldschermen op het parkeerterrein of op de eerste ring in het stadion. Daarna wordt de Rotterdamse volksheld in besloten kring gecremeerd.

Opvallend is de adoratie die jonge(re) supporters aan de dag leggen voor Moulijn. Neem Dion de Bruijn (29), die gisterochtend na het opstaan meteen vanuit Gouda naar Rotterdam-Zuid reed. Hij heeft Moulijn nooit met eigen ogen zien spelen. „Maar je hoeft geen tachtig te zijn om de grootsheid van Coen te begrijpen.” Vorig jaar gingen zijn vriendin en hij „met knikkende knieën” op de foto met het clubicoon. „Wat Johan Cruijff is voor Amsterdam, is Coen Moulijn voor Rotterdam.”

De verering heeft ook een pijnlijke kant. Het onderstreept eens temeer dat de gloriejaren van Feyenoord in het verre verleden liggen. Maar Moulijn appelleert niet alleen aan de roem van weleer. Hij was volgens wethouder Dominic Schrijer (PvdA) voor velen ook de belichaming van de wederopstanding van Rotterdam. „Een stad die na het bombardement van mei 1940 letterlijk uit de as herrees, en Coen maakte het als volksjongen allemaal mee.” Met in 1953 eerst de Lijnbaan, de eerste autovrije winkelstraat van Nederland, vijf jaar later gevolgd door de tewaterlating van het grootste passagierschip ooit in Nederland gebouwd, de ss Rotterdam.

In de jaren zestig groeide Rotterdam uit tot ’s werelds grootste haven. Feyenoord, aangevoerd door publiekslieveling Moulijn, zette vervolgens de kroon op het werk door in 1970 als eerste Nederlandse club ooit de Europa Cup voor landskampioenen te winnen. Schrijer: „Coen is het gezicht van een generatie; een held omdat hij altijd mens is gebleven. Geen dikdoenerij, niet zijn zakken gevuld, maar gewoon Coentje.”