Zondig zijn de zangers

Teledoc: Het Urker Mannenkoor Hallelujah – Tussen storm en stilteNed. 2, 20.20-22.00 uur

„Gezamenlijk praten, dat gaat niet, hè. Maar gezamenlijk zingen wel”, zegt een van de ‘zangersvrienden’ van het Urker Mannenkoor Hallelujah. Documentairemaker Kees Brouwer, bekend van De Wouter tapes, volgde het christelijke visserskoor uit zijn geboortedorp tijdens het jubeljaar 2010.

Altijd ontroerend, die stoere kerels onder elkaar, die hun gevoelige kant en hun saamhorigheid uiten in het geestelijk lied. Het eerste beeld is meteen raak: onder de bogen van een kerkportaal zie je de heren zich omkleden voor een optreden. Een paar oudere heren in wit ondergoed, een paar half in klederdracht. Het traditionele leven in een moderne vorm: noeste koppen met vissersoorbellen en van die Grunberg-brillen met smalle vierkante glazen.

Aantrekkelijk is het gereformeerde zingen niet, wel zwaarmoedig slepend. Zonder swing, zonder vreugde: „We zijn als zondige mensen geboren en geschapen”. De slagen van het leven komen voorbij: verdronken vissers en andere bedrijfsdoden, een hint naar overspel, de oorlog, en ook nog een moord. Het verhaal dat Brouwers wil vertellen is dat zang en geloof een positieve bedding geven aan de angst en het verdriet van Urk.

Centraal staat het lied De storm, over de storm op het Meer van Galilea in Marcus 4, die door Jezus wordt bedwongen: „Zwijg, wees stil!” De koorleden putten veel troost uit het lied: met Jezus aan boord kun je elke storm aan. En ze dorsten naar de grote stilte na de storm: het eeuwige leven. Voor de vissers is het verhaal niet alleen overdrachtelijk: ze lopen echt kans om te sterven in een storm op zee.

Brouwer geeft een mooi portret van het koor en de Urker gemeenschap. Maar het centrale idee – het koor als spons voor de levenspijn – komt er niet helemaal uit. Daarvoor zijn de individuele portretten en verhalen te summier. Ze verdrinken in de uitgebreide sfeerimpressies.

Wilfred Takken