Ze worden nooit stil

Ik hoor lawaai. Nederlanders houden van veel decibellen, tot op het ziekelijke af.

In de bus kan ik ongegeneerd hele gesprekken meeluisteren tussen mij onbekende mensen. Na twee kilometer gesprek ben ik bijgepraat over nieuwe kapsels, aambeien, rare buren. Verbale agressie tegen onschuldige mensen, die van hun recht op stilte of hun eigen gedachten worden beroofd. De lawaaierige Nederlander is in die zin brutaal en egocentrisch.

Tegenover de, voor mij heilige, slaap geldt een volstrekte ongevoeligheid. Ik heb nog geen Nederlander ontmoet die stil wordt in de aanwezigheid van een slapend medemens.

Luid, luid luid. Ik hoor zelfs de geërfde paplepel waarmee arrogantie, geklaag en directheid werden ingegoten. Maar ook, laat ik eerlijk zijn, het luid en duidelijk opkomen voor jezelf en anderen. Dit is een bizarre mix, typisch Nederlands: luid zijn waar het wel en niet hoort.

Ik hoor ouders die klagen dat wij leraren niet genoeg luisteren naar hun kinderen. Ik hoor ouders die uit nieuwsgierigheid komen kennismaken, die bedanken voor het juiste boek voor de suïcidale dochter en die dat ene telefoontje zo waarderen. Horen in Nederland is ook een kwestie van keuze.

Ik kan nog steeds mijn oren niet geloven wanneer ik vriendelijk word aangesproken op het politiebureau of op het gemeentehuis. Jammer toch dat Nederlanders veel te snel en zonder toestemming op ‘je’ overgaan.

Ik heb een paar bijzondere dingen voor het eerst in Nederland gehoord: de vrouwelijke collega die bewust kiest voor geen kinderen; de getrouwde vriend die bekent biseksueel te zijn; het kind dat me toevertrouwt dat ze via ivf is geboren; de buurman die eenzaam is geworden omdat hij aids heeft.

Ik hoor ook stilte in Nederland. Op voor mij rare momenten: in de trein bij medereizigers in een coupé, of bij leerlingen die hun leraren passeren en hen niet groeten. Dan hoor ik droge bladeren op het asfalt en de Nederlandse regen die heel zachtjes zingt als mensen zwijgen.

Madalina Florea (Ploiesti, Roemenië, 1971) woont sinds 1997 in Nederland. Ze studeerde Engelse en Turkse taal- en letterkunde. Nu werkt ze als docent Engels op een gymnasium.