So you think you can Wellink...?

's Konings oudste dochter zoekt een nieuwe man (m/v). Het kabinet moet dit jaar een nieuwe president benoemen van De Nederlandsche Bank. De opvolger van Nout Wellink heeft drie hoofdtaken. Hij moet ten eerste effectiever toezicht houden op banken en andere geldinstellingen en sneller ingrijpen als een bankbaas niet wil luisteren. Geen nieuwe DSB-affaires, is de opdracht uit de Tweede Kamer.

De president beslist als lid van het bestuur van de Europese Centrale Bank in Frankfort tevens mee over het Europese geld- en rentebeleid. Het is een optie om het toezichts- en het geldbeleid beter te scheiden, om te beginnen in de beeldvorming.

Drie: de nieuwe man moet het vertrouwen van het parlement en het publiek na de kredietcrisis en DSB vergroten. Dat sluit huidige directieleden als opvolger uit.

Kortom: het kabinet zoekt iemand met internationale ervaring, en liefst ook wat statuur, met kennis van geld- en bankwezen die doortastend genoeg is om zo nu en dan een falende bankdirecteur aan de kant te schuiven.

Wellink verdiende in 2009 406.025 euro salaris, maar kandidaten moeten rekening houden met minder. Het kabinet zal in het kader van de versoberingen hier willen toeslaan.

In theorie kan het kabinet een buitenlander benoemen. De Amerikaanse econoom Stanley Fischer werd in 2005 president van de Israëlische centrale bank, waarna hij zich liet naturaliseren. Dat was een voorwaarde voor benoeming. Zo kan het hier ook, maar dat zal niet rap gebeuren gezien de voor de hand liggende politieke controverses.

Nederland zoekt de president in het politiek-ambtelijke circuit, maar ook dat hoeft natuurlijk niet. Mario Draghi, de gouverneur van de Italiaanse centrale bank, kwam rechtstreeks van zakenbank Goldman Sachs.

Twee categorieën namen doen de ronde: ex-politici en experts. Naam 1: Wouter Bos. Voldoet aan de eisen, maar heeft net een nieuwe vierdaagse baan (partner KPMG) en ligt niet voor de hand gezien de politieke kleur van het kabinet-Rutte.

Naam 2: Jan Peter Balkenende. Internationale statuur. Mist ervaring met monetair beleid. Praat wollig en kan maar matig tegen kritiek. In zijn recente interview in Christen Democratische Verkenningen blijkt hij niets te begrijpen van de kritiek van een interne onderzoekscommissie op de laatste mislukte verkiezingen. Beetje een Wellink-risico.

Dan de experts.

Naam 3: Willem Buiter. Voormalig hoogleraar in Londen. Heeft net een nieuwe baan, als chef-econoom van de Amerikaanse Citigroup. Geen ervaring in toezicht. Wellicht iets te gesteld op zijn onafhankelijkheid.

Namen 4, 5 en 6, ex aequo: Arnoud Boot (hoogleraar financiële markten Universiteit Amsterdam), Kees van Dijkhuizen (financieel directeur zakenbank NIBC) en Jeroen Kremers (chef risicobeheer Royal Bank of Scotland Nederland).

Van Dijkhuizen en Kremers voldoen aan het profiel: zij werkten vóór hun huidige baan op het ministerie van Financiën. Kremers stond daar bovendien aan de wieg van de nieuwe organisatie van toezicht op de financiële wereld en deed internationale ervaring op bij het IMF.

Boot heeft toezichthoudende ervaring als commissaris. Hij kent de financiële wereld onder meer via een adviesraad van DNB en van de Zweedse nationale bank. „Ik ben mild over de ECB”, zei hij onlangs in een debat met Wellink. Dat klonk als de publieke kandidaatstelling voor diens opvolging.

MENNO TAMMINGA