Ontroerende Tsjechov

Kersentuin van Anton Tsjechov door De Vere. Gezien: 3/1 Theater Kikker, Utrecht. Te zien 7 en 8/1 Theater Frascati, A’dam. Inl.: maatschappijdiscordia.nl ****

Het blijft een van de meest lichte en ook meest tragische zinnen uit het wereldrepertoire: „De kersentuin is verkocht!”

Koopman Lopachin kan zijn eigen woorden nauwelijks geloven. Eens was hij slaaf en lijfeigene, en nu is hij bezitter van het landgoed.

Bij eigenares Ljoeba veroorzaken de woorden een schok. Ze staat niet-begrijpend en ontdaan terzijde, haar handen zwerven doelloos door de lucht.

Onder de hoede van Maatschappij Discordia speelt het repertoiregezelschap De Vere Tsjechovs komedie Kersentuin (1904).

Een kast die honderd jaar oud is, domineert het toneelbeeld. Het voorwerp symboliseert alles waar het in de Kersentuin om draait: de waarde en schoonheid van ouderdom.

Ook de befaamde tuin met kersenbomen die geen vrucht dragen (dat is het wrange van alles) is een overbodig relict. Deze Kersentuin biedt Annet Kouwenhoven als Ljoeba de kans een ongemeen schitterende rol te spelen. Met haar onvermogen tot enig praktisch inzicht draagt ze de tragiek van de landadel, die op niets is voorbereid en tot niets in staat is. Behalve geld verspillen en dromen over Parijs en Moskou.

Ook haar broer Leonid, gespeeld door regisseur Jan Joris Lamers, staat haaks op de nieuwe tijd. Alle leden van het gezelschap spelen los en subtiel, met een fraaie lichtvoetige toon die de tragiek juist aanscherpt.

Een zeldzaam ontroerende Tsjechov.