Feelgoodjournalistiek

Volgens hoofdredacteur Alen Galovic van de Kroatische krant 24 Sata was er in 2010 te veel slecht nieuws. Hij publiceerde donderdag geen rampen, moorden of ongelukken maar verhalen vol ‘licht en hoop’, over de redding van een hond, een kapper die gratis weeskinderen knipte en zakenlui die geen last hadden van de financiële crisis.

Brengers van goed nieuws zijn als de plateauzool: eens in de zoveel tijd komen ze weer terug. Lang geleden had je Sonja’s Goed Nieuws Show, waarin Sonja Barend alleen vrolijk stemmende onderwerpen duldde. Een paar jaar geleden werd de Nationale Goed Nieuwsdag opgericht. Initiatiefnemer Robbert Zoon constateerde: „Leedvermaak scoort en dus krijgen geweld, angst en sensatie vaak meer aandacht dan inspirerende onderwerpen.” Daarom besteedt hij op Zinfo.nl aandacht aan ‘positieve en zinvolle ontwikkelingen’, met koppen als ‘Finse oerbossen eindelijk beschermd’ en ‘Collega’s aardiger door recessie’. Nu is er de stichting Nederland Positief, die onder leiding van ‘ambassadeur’ Henny Huisman wil ‘werken aan een beter Nederland’.

Verkondigers van de blijde boodschap stellen altijd vast dat de media worden gedomineerd door slechte tijdingen. Dat is net zoiets als constateren dat de temperaturen bij vorst onder nul dalen. In beginsel is goed nieuws geen nieuws. A2 stroomt door is geen nieuws. Kettingbotsing op A2 wel. Tenzij er dagelijks ongelukken op de A2 zijn en de weg voor het eerst in tijden weer doorstroomt. Nieuws is wat afwijkt van de norm.

De claim van de goed nieuws-brengers is bovendien niet wáár. In een tijd dat media om de aandacht vechten, worden we juist overspoeld met positiviteit. Glunderende presentatoren voorzien eenzame boeren van een vrouw, smeden gebroken gezinnen aaneen of delen bloemen, taarten of reusachtige cheques uit. En wie de kranten van vandaag doorbladert, leest tussen alle rampspoed steeds meer feelgoodjournalistiek.

Onze Italië-correspondent Bas Mesters geeft zijn ‘journalistieke nieuwjaarscadeau’ One11.nl, waarvan gisteren in deze krant een paar voorbeelden stonden, dan ook wat laat. Er zijn dezer dagen toch al veel portretten te lezen en te zien van mensen die ‘niet bij de pakken neerzitten’ en vanuit hun inspiratie ‘het verschil maken’. Zo verlang je juist naar wat meer narigheid.

tom rooduijn