Alsof de War on Drugs gewonnen kan worden

Weet wat je aanricht als je een lijntje coke snuift, schreef nrc.next donderdag.

Jammer dat er niet over legalisering gesproken werd.

Vlak voor oudejaarsavond richtte Dick Wittenberg zich in deze krant rechtstreeks tot de cocaïnegebruiker (‘Weet wat je snuift’, 30 december). Ik hoop dat op zijn minst een paar gelegenheidsgebruikers zich na lezing van het artikel hebben bedacht en toch maar geen voorraadje coke hebben ingeslagen voor het nieuwjaarsfeest. De vraag naar dit genotsmiddel laat wereldwijd immers een spoor van vernieling achter.

Aan het slot van zijn artikel betoogt Wittenberg hoe verslavend en schadelijk cocaïne is. Dat had hij beter niet moeten doen. Juist met dat argument wordt wereldwijd de politieke steun overeind gehouden om deze drugs te verbieden. Maar een verbod op cocaïne heft de vraag niet op. Het creëert daarentegen wel de speelruimte voor de criminaliteit: alles wat verboden is genereert vanzelf zijn eigen criminele economie.

Oud-president Vicente Fox van Mexico kwam niet zo lang geleden in het nieuws met zijn conclusie dat drugs gelegaliseerd dienen te worden. Ik denk dat hij gelijk heeft. Net als indertijd met de drooglegging in de VS is het middel erger dan de kwaal.

Zouden we niet de geesten rijp moeten maken voor het accepteren van legalisatie? Drugsoorlogen vernietigen hele maatschappijen. Illegale handel ontwricht samenlevingen. Als dat witte goedje eenmaal de lage prijs zal hebben die het op grond van zijn productiekosten hoort te hebben, behoren deze zaken tot de verleden tijd. En als we dan al het geld dat nu wordt uitgegeven aan het opsporen en berechten van drugskoeriers en -handelaren eens zouden kunnen inzetten om de consumenten voor te lichten over de schadelijke gevolgen van cocaïne en om ze te helpen afkicken? Om nog maar niet te denken aan de ook niet onlogische stap om er accijns op te heffen?

En ten slotte: hoeveel beter zouden de ruim 100 miljard dollar ontwikkelingsgelden die de rijke landen in de ontwikkelingslanden pompen kunnen renderen als er niet die tegenstroom was van 33 miljard aan drugsgelden die overheden corrumpeert en eerlijke handel tegenwerkt?

Het risico van legalisering is dat we in het Westen met wat meer verslaafden komen te zitten. Dat zijn misschien slachtoffers, maar in principe hebben ze hun verslaving toch in de eerste plaats aan zichzelf te wijten. En we kunnen het ons best permitteren hen te helpen, net zoals we dat doen met alcoholisten.

Het is heel waarschijnlijk dat het Westen uiteindelijk de oorlog tegen de drugskartels gaat verliezen. We staan immers toe dat de consument de vijand steeds maar blijft bevoorraden. Want dat een overheid de handel in cocaïne zou kunnen verhinderen is nu toch echt wel een utopie gebleken.

Klaas Steur is Consultant International Projects bij de Stoas Hogeschool.