'Itzik Galili dwarsboomde mij'

Het conflict tussen Krisztina de Châtel en Itzik Galili, samen de leiding van Dansgroep Amsterdam, leidde tot het ontslag van Galili. De Châtel: „Ik liep tegen een muur.”

„Het enige goede is dat we ons nu weer op het oorspronkelijke plan voor Dansgroep Amsterdam kunnen richten. Daar hoort bij dat er ruimte is voor jonge choreografen. Dat was nauwelijks mogelijk met Itzik.”

Choreografe Krisztina de Châtel blijft na het ontslag van haar collega-choreograaf Itzik Galili achter als enige leider van de Dansgroep Amsterdam. Ze betreurt de gang van zaken, vertelt ze, maar er was ook veel mis.

De Dansgroep had acht ton minder subsidie gekregen dan begroot, zegt De Châtel. „Dan kan het natuurlijk niet zo zijn dat alles van Itzik wél volgens planning doorgaat, en de rest moet wijken. Maar hij moest en zou een avondvullend werk maken, in plaats van een stuk van drie kwartier – wat slechts een kwartiertje minder zou zijn dan het stuk dat hij nu heeft gemaakt. Met zo’n korter stuk zou er ook ruimte zijn voor een ander.”

De Châtel ontkent meer ruimte voor zichzelf te willen, zoals Galili na de breuk heeft gesuggereerd. Ook zijn beschuldiging dat er door haar nauwelijks buitenlandse tournees zijn geboekt, wijst ze af. Galili dwarsboomde juist haar projecten, zegt ze. „Elke keer hoorde ik bij voorbaat al: nou, dat wordt moeilijk hoor, Itzik heeft alle dansers nodig.”

Voor een locatievoorstelling van De Châtel met de brandweermannen van New York rond 11 september later dit jaar, gefinancierd door de Grace Kelly Foundation, voorzag Galili problemen. De Châtel: „Kijk, als hij zegt dat ik geen acht dansers kan meenemen, dan zeg ik ‘okee, dan vier’. Dan vraag ik wel een paar studenten van de dansopleiding mee. Dat is een compromis. Maar voor mijn voorstelling met de vuilnismannen van Monaco kreeg ik er geen één. Hij had alle zestien dansers nodig, zei hij. Dan loop je tegen een muur.”

Aanvankelijk, erkent zij, was het de bedoeling dat zij juist langzamerhand een kleinere rol zou gaan spelen in de organisatie. „Maar ik wil wel dat de dingen volgens het oorspronkelijke plan gaan. Ach, het is gewoon heel triest dat die man niet snapt dat sommige dingen aan hem liggen.”

De Châtel maakt zichzelf ook verwijten. Vooral dat ze niet goed heeft geluisterd naar alle waarschuwingen die zij kreeg toen haar ideeën over een samenwerking met Galili bekend werden. „Maar ik geloofde in hem, echt. Ik heb als een leeuw voor hem gevochten bij de gemeenteraad van Amsterdam. Hij heeft ervaring, schudt dingen gewoon uit zijn mouw, hij is slim en charmant. In veel opzichten is hij een heel aantrekkelijke partner. Ik ben een oen geweest. Die kritische adviezen had ik niet moeten negeren.”