Helden & Hansworsten

Ook zo genoeg van die jaaroverzichten? Vooral als ze over voetbal gaan: het WK nog één keer gezien door de ogen van... Wesley. De gedachte is kennelijk dat Nederlanders voetballiefhebbers Alzheimer hebben. Wil je indruk maken met zo’n WK-overzicht dan moet je dat over vier jaar doen, wanneer Nederland er na de eerste ronde alweer uit ligt.

Laat onverlet dat sportoverzichten het goed doen. Mart Smeets staat in de CPNB bestsellerlijst op plek 28 met Top. De bocht van Kramer, het kampioenschap van Twente, de Oranjemars in Zuid-Afrika en het duel Landis-Armstrong. Verslag van het sportjaar 2010. En Johan Derksen was verleden week de snelste stijger (46 naar 36) met zijn Helden & Hansworsten (deBuitenspelers, € 17,90), een bundel Voetbal International columns in Noord-Koreaanse lay-out en bladspiegel.

Een echt jaaroverzicht kan je de gebundelde columns trouwens niet noemen, want de data van de eerste en laatste column zijn willekeurig: 11 februari 2009 en 29 september 2010. Maar een beetje voetballiefhebber is ‘verknocht’ aan Derksen, aldus Matty Verkamman, creatief directeur van de uitgeverij, in een weinig origineel voorwoord. Hoewel, Verkamman merkt nog wel fijntjes op dat lezers Nico Dijkshoorn leuker vinden. Ik ook, maar ik liet me er niet van weerhouden om de columns van Derksen eens allemaal achter elkaar te lezen. Ze zijn immers gebundeld, dus kennelijk allemaal nog steeds de moeite waard.

Het is bekend: Derksen kan als de meest chagrijnige voetballiefhebber van Nederland soms best grappig schelden of ongenuanceerd uit de hoek te komen. Maar het leukst en meest bundelwaardig zijn toch de stukjes waarin er clubhistorie wordt opgehaald. Dat geldt bijvoorbeeld voor het openingsstuk over waarom FC Limburg een noodzakelijk kwaad is. Dat legt hij dan uit aan de hand van de Limburgse voetbal- en mijnwerkersclubs uit de jaren ’50. Of in kleine portretten van spelers als rechtsbuiten Gerrit Trooster en midvoor Wim Bleijenberg. ‘Na een wedstrijd in Amsterdam wilde Ajax het gouden duo van Rigtersbleek naar De Meer halen. Bleijenberg koos voor het geld, maar Trooster had het schoonmaakbedrijf van zijn vader overgenomen, voelde zich verantwoordelijk voor het personeel en bleef zijn club trouw.’ De club ging echter zelf na 17 seizoenen failliet en deed alleen nog aan amateurvoetbal. Trooster richtte zich op het schoonmaakbedrijf en toen hij op zijn 82ste overleed, was dat bepaald geen landelijk nieuws.

Dergelijke korte portretjes: daar ga je als lezer voor. Niet voor reacties op interne columns in VI, of de toen weinig boeiende, nu alweer achterhaalde column ‘Martin Jol ondergewaardeerd in Nederland’. Laat staan voor belegen grapjes als Het Land van Normaal wanneer het om Hiddink of Huntelaar gaat. Bundel je de columns met voetbalhistorie dan hoeven de data er niet eens bij te staan, want dan worden ze vanzelf tijdloos.

Toef Jaeger