Gyan viel na misser bijna om van verdriet

Dolf de Groot over de gemiste strafschop van Asamoah Gyan bij het WK.

Asamoah Gyan was ontroostbaar. Want onrechtvaardiger dan de van Uruguay verloren kwartfinale op het wereldkampioenschap kon sport niet zijn, volgens de Ghanees. Gyan omklemde zijn ploeggenoot Kevin-Prince Boateng met beide armen en leunde met zijn hoofd op diens schouder. Boateng moest de 24-jarige aanvaller overeind houden. Want Gyan kon alleen maar huilen en viel een paar keer bijna om van verdriet.

Zo’n tien minuten voor hun omhelzing moest er nog letterlijk enkele seconden gevoetbald worden in Johannesburg. De verlenging was bijna afgelopen. Het stond nog steeds 1-1. Maar toen ontstond er complete chaos voor het doel van Uruguay. Twee keer werd een inzet van een speler van Ghana ternauwernood weggehaald. Bij de derde poging kopte de Ghanees Adiyiah de bal over de Uruguayaanse keeper Muslera heen. Doelpunt, dacht iedereen die keek, Ghana naar de halve finale.

Maar op de doellijn werd de bal tegengehouden. De Uruguayaanse aanvaller Luis Suarez sloeg de bal in een uiterste poging uit het doel. Met beide handen nog wel. Geen doelpunt dus. Wel een strafschop en een rode kaart voor Ajacied Suarez.

Gyan nam de penalty. De 24-jarige voetballer met het voor een aanvaller ongebruikelijke rugnummer 3 was de absolute ster van Ghana. Hij had drie doelpunten gemaakt in de vorige vier wedstrijden. En hij had de steun van het publiek. Ghana was het laatste Afrikaanse land dat nog actief was op het eerste wereldkampioenschap in Afrika. Het Zuid-Afrikaanse publiek had al de hele wedstrijd geprobeerd de Black Stars naar de zege te toeteren met hun vuvuzela’s.

Gyan nam een aanloop en schoot de bal hoog in, terwijl de keeper naar de grond dook. Maar hij raakte keihard de lat. De scheidsrechter floot direct voor het einde van de wedstrijd. Nóg tien strafschoppen dus voor de beslissing.

Diego Forlan zette Uruguay op een 1-0 voorsprong, waarna de eerste Ghanees aan de beurt was. Toen was Gyan weer in beeld. Hij liep vanaf de middencirkel naar de penaltystip. 41,5 meter moest hij daarvoor afleggen, in zijn eentje. Vlak nadat hij de beste kans van de wedstrijd had gemist, nam Gyan de eerste penalty van zijn team in de strafschoppenserie. Hij legde de bal voor de tweede keer die avond op de stip, liep naar achteren en zuchtte even. Daarna schoot hij de bal keihard in de rechterbovenhoek, enkele centimeters onder de lat.

Desondanks verloor Ghana, want twee van zijn ploeggenoten misten hun strafschop. Gyan barstte in snikken uit. Van zijn branie, die bij Amerikaanse basketballers en rappers swagger heet en die moderne voetballers zich ook eigen hebben gemaakt, was niets meer over.

Zou Gyan bij zijn met veel risico genomen tweede strafschop hebben teruggedacht aan de Afrika Cup van 2008, die in Ghana werd gespeeld? Enkele aanhangers van de Black Stars vonden toen dat Gyan te veel kansen miste. Zij bedreigden daarom zijn ouders met de dood. De spits wilde eigenlijk naar huis, had zijn koffers al gepakt. Hij werd overgehaald te blijven. Maar doelpunten maakte hij niet.

Toch kent de carrière van Gyan niet alleen maar tragische momenten. Het afgelopen half jaar is hij bijvoorbeeld doorgebroken bij Sunderland, dat verrassend zevende staat in de Engelse Premier League. Deze zomer werd Gyan voor 13 miljoen pond aangetrokken, een clubrecord. Manager Steve Bruce verklaarde dat de tweede penalty van Gyan tijdens de kwartfinale tegen Uruguay voor hem de doorslag had gegeven. „Ik was onder de indruk van zijn karakter”, zei Bruce.