Kalkoenen om te plukken

Wat heb jij met Kerst gegeten? Misschien wel een... kalkoen, zoals de Engelsen doen?

Dr. Zeepaard dacht altijd dat kalkoenen echte Engelse vogels waren. Hij vindt ze een beetje eng. Ze zijn zo groot. En het lijkt alsof hun kop met lellen vol rode pokken zit.

Nu heeft Dr. Zeepaard gehoord waar kalkoenen écht vandaag komen. Van Brooklynne Fothergill. Zij werkt bij de universiteit van Leicester en ze heeft de geschiedenis van de kalkoen uitgezocht. Ze keek in oude boeken en naar oude platen, en ze legde stokoude kalkoenbotjes onder meetapparaten.

Het begon in Midden- en Noord-Amerika. Daar leven veel wilde kalkoenen. Oude volken daar, zoals de Azteken, hadden zulke kalkoenen tam gemaakt. Ze lieten ze rondscharrelen rond hun huizen.

Die Azteken wilden de kalkoenen niet vetmesten en opeten. Ze hielden kalkoenen voor hun veren – die gebruikten ze in dekbedden en om kleren en sieraden mee te versieren. Dat gaat heel goed doordat zo’n geplukte kalkoen steeds weer nieuwe veren krijgt – voor nieuwe dekbedden en kleding.

Toen de eerste Spaanse veroveraars rond 1500 in Amerika aankwamen zagen ze die half kale vogels rondlopen. Rare mensen hier, dachten ze. Waarom eten ze die vette vogels niet op?

De inwoners van Amerika dachten juist: rare jongens, die Spanjaarden. Waarom zou je een kalkoen opeten die nog jarenlang warme veren kan leveren?

Maar ja, de Spanjaarden luisterden daar niet naar. Ze namen de sterke vogels mee en in 1520 kwamen de eerste kalkoenen in Rome aan. Zestig jaar later waren er in Engeland al grote kalkoenfokkerijen. Een mooi stuk kalkoenvlees kon je deftige gasten goed voorzetten!

De Engelse Pilgrim Fathers die in de zeventiende eeuw naar Noord-Amerika trokken, namen ook weer kalkoenen mee – als levende vleesvoorraad. Wisten ze wel dat er in Noord-Amerika al ontzettend veel kalkoenen rondliepen?

Dat is niet duidelijk. Maar zeker is dat die Europese en Amerikaanse kalkoenen kuikens kregen. En die kuikens maakten voor de derde keer de tocht over de oceaan. Naar Engeland terug. Daar belanden hún kinderen nu met Kerst op een bord.