Voor papa is geen plaats in maandbladen over kinderen

Vaders komen er bekaaid vanaf in de bladen over kinderen. De enige papa’s deze maand zijn Jamie Oliver en een hennepteler. Met psychologisch advies.

Tijdschriften over kinderen komen in drie smaken. Je hebt bladen voor Ouders (Ouders van nu, J/M, Groter Groeien), bladen voor Mama’s (Viva Mama, Kek Mama en Mama zonder voorvoegsel) en bladen voor Moeders. Of nou ja, één blad voor moeders: Lof. Voor werkende moeders, that is.

Een blad voor vaders, of papa’s voor mijn part, is er niet. Ze zullen heus wel tijdschriften lezen, de papa’s die bij de mama’s horen, maar op hun vaderschap worden ze als doelgroep niet aangesproken. Vermoedelijk hebben ze ook niet zo veel behoefte aan rubrieken over de inhoud van de luiertas of ‘mijn bevalling’. Hun goed recht.

Wie de mamabladen leest, zou haast denken dat ze overbodig zijn, vaders. Op iedere cover prijkt een breed lachende moeder met kroost; de kinderen meestal gekleed in iets hip-nonchalants van honderden euro’s – zo rond de feestdagen natuurlijk het liefst met een strikje of in gilet. Mannen zijn er wel, maar alleen in korte ‘papa-interviews’, ergens achterin, of als figurant in een stuk over de werk/zorg-balans. Verder bevatten de glossy’s voor mama’s vooral veel mooie jurken in twee formaten, interieurs met opvallend opgeruimde kinderkamers en fijn herkenbare verhalen over kinderen met hoogbegaafdheid of ADHD.

In het huidige nummer van Kek Mama, doorgaans de braafste van het viertal, komt de vader er het meest bekaaid vanaf. Het enige grote artikel met een vader in de hoofdrol heeft als kop ‘Hij bleek een oplichter te zijn’. Papalief fraudeerde en had een hennepplantage, met celstraf tot gevolg. Gelukkig heeft de moeder in kwestie ‘emotioneel volledig afstand van hem genomen’ en geleerd dat ze een sterke vrouw is. ‘Ik vind het slap dat het hem maar niet lukt zijn leven op de rails te krijgen.’

Jamie Oliver is in het januarinummer van Viva Mama de enige vader. Hij kreeg drie dochters en nu eindelijk ook een zoon: Buddy Bear. Het op de cover aangekondigde interview over die nieuwe baby blijkt vooral toch een promotievehikel voor zijn nieuwste kookboek. Over Buddy leren we niets anders dan dat Jamie ‘in shock’ was toen er een jongen naar buiten kwam. Daar wil je als lezer (m/v) toch meer van weten. Maar nee, het is al tijd voor een recept voor tomatensoep.

Van alle bladen over kinderen is Mama het meest glossy, met mode-shoots van moeders in Chanel en vaders in Hugo Boss. Maar hoewel de fotografie in soft focus en de glanzende buitenkant anders doen vermoeden, is het blad vrij nuchter en soms opvallend kritisch. Vader en ontwikkelingspsycholoog Steven Pont treedt als deskundige op in Mama’s opvoedrubriek. Een pas gescheiden lezeres zegt af en toe lelijke dingen over haar ex tegen haar kinderen. Hoe erg dat is, wil ze weten. Pont: „Heel erg en dus moet je daar onmiddellijk mee ophouden. Klagen over je ex valt bij mij onder kindermishandeling.”

In het maandelijkse Papa-interview is columnist Wim de Jong aan het woord. Hij is ook al niet een inspirerend vadervoorbeeld, geeft hij zelf toe. „Ik blijf een iPap. Dat is een vader met heel egoïstische trekjes. Die gaat niet met de kinderen naar de dierentuin, maar neemt ze mee naar Mediamarkt om een iPad te bekijken.”

Lof is bedoeld voor werkende moeders, wat vooral betekent dat het blad vrijwel geen modefoto’s bevat en meer neigt naar een loopbaantijdschrift zoals Intermediair. En ja, er komen wat meer vaders aan het woord dan in de andere bladen. Zij mogen het stuk voor stuk hebben over de verdeling werk en privé. De manager bij Essent die wordt geïnterviewd in de rubriek Working Dad pakt dat anders aan de Wim de Jong. „De laptop en de Blackberry komen tijdens het eten niet op tafel.” En wat is de grootste ambitie van deze fulltime werkende man? „Om een goede vader te zijn.”

Hoera.

Janna Laeven