Kleur van Kodachrome is niet meer

Miljoenen snapshots en familiekiekjes zijn ermee gemaakt. Overal liggen de dia’s in carrousels van projectors te verstoffen. Afdrukken met kleuren die nog zo vol en helder zijn als de dag dat ze werden genomen: Kodachrome. Jarenlang mochten de fotografen van National Geographic niets anders gebruiken. In 1973 zong Paul Simon erover. In de VS is er een park in Utah naar genoemd. Maar vanaf vandaag kan niemand meer werken met een van de oudste en beste kleurenfilms ter wereld.

Vorig jaar maakte camera- en filmproducent Kodak bekend te stoppen met de Kodachrome-productie. Het ontwikkelen van deze analoge film bleek te duur en de afzetmarkt in het digitale tijdperk te klein. Wat Kodachrome, in de jaren dertig ontwikkeld door de Amerikanen Leopold Mannes en Leopold Godowsky, uniek maakt is dat de kleurstoffen pas bij het ontwikkelen worden toegevoegd. De lichtgevoelige zilverkristallen in de drie verschillende lagen waaruit de film is opgebouwd, zijn elk voorzien van een andere coating. Iedere laag reageert anders op de kleurstoffen. Hierdoor lopen kleuren niet in elkaar over. Gevolg: ongeëvenaarde beeldscherpte en lange houdbaarheid.

Magnum-fotograaf SteveMcCurry, beroemd door een Kodachrome-foto van een Afghaans meisje, schoot het laatste filmpje vol.

Interview met Steve McCurry, en zijn foto’s: Cultureel Supplement