De Amerikaanse psychiater van Hermann Göring

Hermann Göring gearresteerd, 9 mei 1945. Foto Wikimedia Commons

‘Mijn uren met Hermann Göring.’ Zo zou de titel kunnen  luiden van de hervonden, 65-jaar oude aantekeningen van de Amerikaanse psychiater Douglas M. Kelley. In 1946 discussieerden de toen 32-jarige majoor van het Amerikaanse leger en Hermann Göring in een gevangeniscel  “urenlang over de Duitse politiek, oorlogsstrategie en de mogelijk uitkomst van het aanstaande [Nürnberg] proces”.

De aantekeningen van Kelley waren tot dusver in handen van zijn familie, zegt de Scientific American, ook al schreef Kelly destijds: “The near destruction of modern culture will have gone for naught if we do not draw the right conclusions about the forces that produced such chaos. We must learn the why of the Nazi success so we can take steps to prevent the recurrence of such evil.”

Kelly was deels gefascineerd door de charmante, ijdele Göring. Maar leerde ook een andere kant.

More forbiddingly, Kelley learned that Goering displayed a terrible flip side to the charm and eloquence he showed on first impression. This man who, as Reich Forestry and Hunting Master, had repeatedly condemned cruelty to animals and drafted humane laws to preserve wildlife, also ordered the 1940 bombing of the defenseless city of Rotterdam in the Netherlands that flattened the city center and left 85,000 people homeless. After Goering matter-of-factly recounted the murder of a close associate that he had once set into motion, Kelley asked how he could bring himself to demand his old friend be killed. “Goering stopped talking and stared at me, puzzled, as if I were not quite bright,” Kelley recalled. “Then he shrugged his great shoulders, turned up his palms and said slowly, in simple, one-syllable words: ‘But he was in my way….’ ”

Tijdens het proces in Nürnberg ging het Göring uiteindelijk om het oordeel van de geschiedenis. “Ik weet dat ik zal hangen”, zei Göring tegen Kelley, “maar over 50, 60 jaar zullen er overal in Duitsland standbeelden van mij staan.”

Kelley kwam uiteindelijk zeer dicht bij Göring te staan, zo dicht dat Göring vroeg of hij zijn dochter wilde adopteren indien er iets met zijn vrouw gebeurde. Begin 1946, terwijl het proces nog liep, onttrok Kelley zich aan een plan om met een collega een boek over de zaak te schrijven en keerde abrupt terug naar de VS. Tussen zijn papieren vond de schrijver een gesigneerde foto van Hermann Göring in gala-uniform.