Medium voor flapuits

Wie schrijft die blijft. Althans dat zeggen ze. Maar dat geldt niet altijd voor twitteraars. De enthousiastelingen op dit nieuwe sociale medium, waar elk bericht in niet meer dan 140 tekens moet worden gevangen, werken zich nog wel eens in de nesten met hun flapuiterige openhartigheid.

Deze week werd districtschef Gerda Dijksman van de politie in Zuidwest-Drenthe door de korpsleiding op non-actief gesteld omdat ze haar licht had laten schijnen over een dodelijk ongeval in Meppel. Dijksman opperde via Twitter dat het om huiselijk geweld zou gaan. Dat was niet waar.

Dijksman gebruikte haar privéadres, maar volgens haar meerderen doet dat er niet toe. Ze gebruikte kennis uit haar werkkring. Dat is plichtsverzuim en gaat ten koste van de integriteit van slachtoffers. De kans is groot dat Dijksman, die eerder enige tijd lid was van de Tweede Kamer voor de PvdA, haar loopbaan bij de politie moet beëindigen. Het is niet de eerste keer dat ze zich in maximaal 140 tekens laat gaan. Eerder noemde ze de PVV „fascistisch”, een typering die een politicus zich misschien wel maar een politiefunctionaris zich niet kan veroorloven.

De lotgevallen van Dijksman staan niet op zichzelf. Ze vloeien voort uit de babbelcultuur die het medium eigen is. De een zegt dat hij net een gekookt ei heeft gegeten, de ander wil advies voor een kiprecept. Bijna allen zijn op zoek naar oneliners. Argumentatie en nuance laten zich nu eenmaal niet in 140 tekens proppen. Voormalig Tweede Kamerlid Arend Jan Boekestijn (VVD) moest ooit excuus aanbieden voor een opmerking over „spleetogen”. Fractieleider Rutte was dat niet vergeten toen Boekestijn na een gesprek met de koningin voor de camera het protocol schond. Hij was kennelijk niet in staat om Twitter te gebruiken zoals minister Verhagen dat doet: namelijk als propagandistisch podium voor oppervlakkige en ongevaarlijke profilering.

Het is opmerkelijk dat overheidsdienaren nog steeds zo weinig terughoudendheid aan de dag leggen. Zo twitterde een woordvoerder van het ministerie van Justitie haar verbazing over een gerucht dat PvdA-leider Job Cohen genoemd wordt als vicepresident van de Raad van State. Er stond een vraagteken bij. Maar toch. Iedere volger weet dat deze twitteraar meer weet.

Dat betekent dat Twitter niet zo’n vrijblijvend medium is als wordt gedacht. En dus dat er regels moeten zijn. Zeker voor ambtenaren, artsen, advocaten en andere beroepsgroepen die omgaan met vertrouwelijke informatie. Dat heeft niets te maken met persbreidel of censuur, maar alleen met de erkenning dat niet elke rol zich onmiddellijk voor de openbaarheid leent.