De geur van hormonen, bier en Axe Africa

Het heeft een tijd geduurd, maar vorige week durfde ik het voor het eerst te benoemen: ik heb een hartgrondige hekel aan Oud en Nieuw. Het enige waar ik misschien nog een grotere hekel aan heb, is de persoon die ooit heeft geroepen dat Oud en Nieuw het meest spetterende feest van het jaar zou

Het heeft een tijd geduurd, maar vorige week durfde ik het voor het eerst te benoemen: ik heb een hartgrondige hekel aan Oud en Nieuw. Het enige waar ik misschien nog een grotere hekel aan heb, is de persoon die ooit heeft geroepen dat Oud en Nieuw het meest spetterende feest van het jaar zou moeten zijn. Die persoon heeft alles wat mooi en eenvoudig was om zeep geholpen.

Natuurlijk zijn er de oneindige keuzemogelijkheden. De vraag ‘wat ga jij doen met Oud en Nieuw?’ is vanaf oktober al zo vaak gevallen dat het bijna gênant is om hem nog te stellen. Mijn probleem is echter dat elke keuze een foute keuze is. Laat ik dit illustreren aan de hand van een aantal situaties.

Situatie 1. Je hebt een kaartje gekocht voor een groot feest. Het kaartje was 125 euro dus je wil dat het leuker wordt dan acht normale feestjes bij elkaar opgeteld. Je moet eerst een uur in een grote rij buiten wachten (het vriest 3 graden. Je draagt onder je jas enkel een doorschijnend glitterjurkje), binnen verlies je al snel je vrienden en spraakvermogen door drank en drugs en als je om 6.00 uur naar huis wilt kan de garderobe je jas niet meer vinden.

Situatie 2. Je hebt een kaartje van 30 euro gekocht voor een kroeg waar je normaal gewoon gratis naar binnen mag. Eigenlijk is het er deze avond precies hetzelfde, behalve dat je nu niet kan bewegen door de stampende drukte, je je jas niet kwijt kan en er een onmiskenbare geur van hormonen, bier en Axe Africa hangt.

Situatie 3. Je gaat naar een huisfeest. Het blijkt een hysterisch huisfeest te zijn, waar op de banken gedanst wordt, de goudvis wordt getongd en iemand binnen grondbloemen begint af te steken. Met je jas stevig in je armen (er zijn plannen voor een groots vreugdevuur op het balkon) zit je op een stoel. Bij een slok uit een bierflesje stoot een zompige peuk tegen je tanden.

Situatie 4. Je blijft thuis en gaat naar bed. Om twaalf uur hoor je de duizendklappers en gillende keukenmeiden en weet: ik heb het sociale leven van een pantoffeldiertje. Een feest waarvan je van tevoren al weet dat het uitzinniger moet worden dan alle andere: het is onzinnig. Voor mij is het inmiddels duidelijk, ik vind Oud en Nieuw onsympathiek, ik wil die nacht eigenlijk zo min mogelijk over straat omdat ik doodsbang ben dat er rotjes naar me worden gegooid en ik ben blijkbaar gewoon erg gehecht aan mijn jas.

Vrijdagavond ga ik eten met een vriend, waarbij we melancholische terugkijk-op-het-jaar-gesprekken zullen houden. Misschien huilen we zelfs wel een beetje. Dat past namelijk bij Oud en Nieuw.