Sport in beeld

IJshockeyer Mathieu Darche van de Montreal Canadiens wandelt richting de ijsvloer van het American Airlines Center in Dallas, Texas. Foto AP DALLAS, TX - DECEMBER 21: Left wing Mathieu Darche #52 of the Montreal Canadiens walks to the ice between periods at American Airlines Center on December 21, 2010 in Dallas, Texas. Ronald Martinez/Getty Images/AFP == FOR NEWSPAPERS, INTERNET, TELCOS & TELEVISION USE ONLY ==
IJshockeyer Mathieu Darche van de Montreal Canadiens wandelt richting de ijsvloer van het American Airlines Center in Dallas, Texas. Foto AP DALLAS, TX - DECEMBER 21: Left wing Mathieu Darche #52 of the Montreal Canadiens walks to the ice between periods at American Airlines Center on December 21, 2010 in Dallas, Texas. Ronald Martinez/Getty Images/AFP == FOR NEWSPAPERS, INTERNET, TELCOS & TELEVISION USE ONLY == AFP

Op een goede dag doven de lampen en stapt de topsporter uit de schijnwerpers. Hij moet wel. Het lichaam weigert dienst, zijn club ontbindt het contract, de jeugd heeft hem ingehaald. Letterlijk. Dan is het over, dan is het uit, dan is het gedaan met het gedonderjaag. Plotseling is de topsporter weer een gewone sterveling, die zelf zijn boodschappen moet doen en zelf zijn stoep moet schoonvegen. Een mens van vlees en bloed. Hij of zij moet een nieuwe maatschappelijke bestemming vinden. Hij of zij heeft immers nog een heel leven voor de boeg. Velen zoeken het dichtbij huis; ze blijven de sport trouw, liefst die almachtige en bedwelmende topsport. Als trainer, bestuurder of adviseur. Zolang ze het zweet van de kleedkamer maar kunnen blijven ruiken. Ze kunnen niet zonder. Aandacht en bewondering gegarandeerd. Het is een veilige keuze, vaak ingegeven door angst. Angst voor de grote boze buitenwereld, die de oud-topsporter ineens niet meer ziet staan. Angst ook voor de existentiële vragen des levens. Wie is hij nog? Wat kan hij nog? Wie wil hem nog kennen? Jarenlang heeft hij meer vrienden gehad dan hij ooit op Facebook heeft kunnen verzamelen. Nu moet hij zelf op jacht: accepteert u mij als vriend? Dat nooit. Hij kan het niet, hij wil het niet. Het vage schemerlicht van de topsport is zijn reddingsboei, kennis en ervaring de perfecte excuses om zijn gevoelens van onzekerheid te maskeren. Zolang de schijnwerpers branden, is het zwarte gat ver weg. Maar heel soms ontmoeten beide elkaar. Zoals op deze foto.

Mark Hoogstad