Witte pagina's

Twee boeken met witte pagina’s:

Sneeuw is een soort leeg blad papier waarop dingen als het ware worden getekend: de gele plas van een hond, een verloren handschoen, een limonadeblikje en voetsporen. Bekende dingen worden plotseling vreemd, oude dingen worden nieuw in de sneeuw. Dat gebeurt ook in Winterijs, een van de beste kinderboeken van de laatste tien jaar. Peter van Gestel beschrijft een zeer strenge winter kort na de oorlog. Thomas sluit vriendschap met zijn joodse klasgenoot Piet. Langzaam ontdekt Thomas dat de familie van Piet in de oorlog is vermoord door de nazi’s. Je zou kunnen zeggen dat het verleden onder het dikke ijs vandaan komt. En dat het lot van de joden op een leeg blad van sneeuw wordt getekend.

Sneeuw staat in kinderboeken vaak voor de dood. Bijvoorbeeld in Lucas in de sneeuw, ook al zo’n schitterend boek, van Koos Meinderts. Op een ochtend gaat Lucas wandelen in de sneeuw en denkt aan zijn dode vader. Hij denkt aan de leuke dingen van vroeger die nu allemaal weg zijn. De sneeuw dekt het verleden af.

Dan krijgt Lucas weer een beetje hoop. In de sneeuw vindt hij een gewonde haas. Hij sluit vriendschap met een meisje, met wie hij kersen eet. De sneeuw is weer een blad waarop je nieuwe dingen kan tekenen. De sneeuw is het einde, maar ook een nieuw begin.

Karel Berkhout