Pedofielen moeten uit de kast

Pedofielen bestaan nu eenmaal. Door hen op te jagen, voorkom je geen kindermisbruik, stelt Rosanne Hertzberger.

Er leek geen einde aan te komen. Misbruik in de katholieke kerk, misbruik in het zwembad, misbruik in het kinderdagverblijf. De jacht van politie en justitie op kinderporno levert sporadisch een succesje op, zoals de arrestatie van Robert M., maar het blijft marginaal, symptoombestrijding. Telkens als er weer ergens miljoenen bestanden worden aangetroffen, is het kwaad al geschied. Het bezitten en verhandelen van het aandenken eraan is slechts een ziekelijk voortvloeisel.

De vraag blijft: hoe voorkom je kindermisbruik? Soms lijkt de strategie erop gericht om het leven van een pedofiel domweg onmogelijk te maken. Door foto’s en adressen online te plaatsen. Door vestigingsverboden in te voeren, zoals in het geval van Sytze van der V., die na zijn gevangenisstraf niet in Eindhoven mocht wonen, maar ook niet in andere gemeenten. Door Norbert de Jonge, oud-secretaris van de pedopartij, geen pedagogiek te laten studeren, niet in Nijmegen en niet in Leiden, ook niet als hij de stages met kinderen zou overslaan. Let wel: deze man werd überhaupt nog nooit ergens van verdacht, laat staan veroordeeld. Dat maakt in Nederland niet uit. Ook bij hem is de ramenzetter kind aan huis.

Het probleem is: pedofielen bestaan. Hoe dieper we hen in hun overvolle kast jagen, hoe kleiner de stap naar daadwerkelijk misbruik is. Mijn oplossing? Alle pedofielen uit de kast door maatschappelijke acceptatie. Ruimte, bescherming en steun voor niet-praktiserende pedofielen. Zwembadleraar Benno L. zocht in de jaren negentig tot drie keer toe hulp bij verslavingsinstellingen, Rutgersstichtingen en psychiaters, maar kon nergens terecht. In de decennia daarop misbruikte hij tientallen meisjes. Dat had misschien kunnen worden voorkomen.

Ik stel reclamespotjes voor, anonieme telefoonlijnen, gespecialiseerde therapie, praatgroepen met lotgenoten, de hele psychologische mikmak om pedofielen te helpen om hun seksualiteit in toom te houden. Misschien krijg je sommigen zover dat ze voor het celibaat kiezen: vrijwillige castratie. Anders zou je zelfs hun seksuele drang kunnen proberen te stillen met geanimeerde kinderporno, zo echt mogelijk. Hoe gestoord ook, daarvoor worden in elk geval geen kinderlevens geruïneerd. Het is tijd om weer eens die Nederlandse onorthodoxe aanpak in te zetten. Alles moet kunnen. Alles moet worden geprobeerd om dit soort ellende te voorkomen.

Rosanne Hertzberger is columnist van nrc.next.

    • Rosanne Hertzberger