DADT

De Amerikaanse wet Don’t Ask, Don’t Tell, die homoseksuelen en lesbiennes in het Amerikaanse leger verplicht om hun geaardheid te verzwijgen – als niemand het uitspreekt, bestaat het immers niet – was met de roep voor een repeal aan het wankelen gebracht, maar lijkt toch overeind te blijven. De bevelhebber van het Amerikaans Korps Mariniers, James Amos, heeft zich nogmaals uitgesproken vóór het behoud van de wet. Volgens Amos brengt openlijke homoseksualiteit de manschappen in gevaar: het zou afleiden tijdens een gevecht. „Er is niets intiemer dan jonge mannen die dicht naast elkaar slapen en de dood, angst en het verlies van broeders met elkaar delen”, zegt hij. „Het gaat uiteindelijk om cohesie, om combat effectiveness.” Amos zegt ook dat hij in Afghanistan de mariniers zelf heeft gevraagd wat ze zouden doen mocht de wet verdwijnen, waarop 23 procent aangaf meteen uit dienst te gaan. 15 procent zou het sterk overwegen. Oftewel: kijk uit, de flikkers zullen onze dappere, rechtschapen en vrijheidslievende jongemannen wegjagen. En wie zijn er dan nog over om de hearts en minds te winnen.

Ik vraag me erg af hoe die afleiding tijdens het gevecht werkt. Misschien iets als:

– Hoor je me? Talibaan op 6.15, vijf man, AK-47’s, ze hebben me gelockt, ze gaan schieten, ik heb dekking nodig, nu!

– Ja, gátver zeg, dat zou je zeker wel willen, vieze poot. En geef die granaat eens hier, je gooit als een meisje.

Ook Amos’ toevoeging over het intieme zij aan zij slapen klinkt nogal bizar. Het blijft uitgaan van die belachelijke mannenangst dat áls er een homo in de buurt is, hij zich waarschijnlijk wel zal willen vergrijpen aan hem. ‘Ik heb niks tegen homo’s, maar ze moeten wel met hun gore poten van me afblijven.’

Je zou denken dat dit allemaal typisch Amerikaans is en wij al lichtjaren verder zijn. Wij hebben echter ons eigen homofobische eiland: de voetbalwereld. Er zijn geen openlijk homoseksuele voetballers. Zouden de coaches hun spelers ook DADT aanraden? „Er is niets intiemer dan jonge mannen die dicht naast elkaar spelen en roem, zweet en het verlies van genante wedstrijden tegen suffe stadjes delen”, zullen ze zeggen. „Het gaat uiteindelijk om het samenspel, om die 4-3-3 effectiveness.” Zouden ze bang zijn dat de spelers niet meer met elkaar durven te douchen na de training? Zou niemand Wesley Sneijder meer aanspelen als hij openlijk homo was? Als hij tegen de lat zou schieten, zouden zijn teamgenoten hem dan toeschreeuwen: „En ik dacht nog wel dat je zo goed was met ballen?”

Het zal zwaar zijn voor de eerste persoon die het aandurft. Aan de andere kant: er wordt in stadions toch al een hoop ‘homo’ gescandeerd. Het lijkt mij wel tijd voor een eerste voetbal-coming out, om met ware dapperheid de hearts en minds te winnen.

renske de greef