Venlose veiling staat nu in Duitsland

Hoe een echt Nederlandse bedrijfstak van bloemen en planten de grens oversteekt. Flora Holland doekte de veiling in Venlo op en ging samen met een Duitse concurrent.

Duitsland, Herungen, 15-12-2010 Veiling Rein-Maas, Nederlandse en Duitse bloemenveiling samen. Foto: Flip Franssen
Duitsland, Herungen, 15-12-2010 Veiling Rein-Maas, Nederlandse en Duitse bloemenveiling samen. Foto: Flip Franssen

„Europa is een mooi uithangbord van de landen van de Europese Unie, maar in de praktijk is het weinig meer dan een façade.” De samenvoeging van drie bedrijven uit twee landen leerde directeur Franz-Willi Honnen van de nieuwe Veiling Rhein-Maas in Herongen dat er voor de EU nog werelden te winnen zijn. „Eigenlijk moet je als bedrijf Europa zelf maken, zelf bevechten”, zegt Honnens collega-directeur Aad van den Enden.

Talrijke problemen zagen ze op zich afkomen. Zoals de verschillen in wetgeving en in belastingregime (wel of geen mogelijkheden voor hypotheekrenteaftrek voor personeel). En ecocombi’s, milieuvriendelijke, extra lange vrachtwagens waarmee in Nederland al jarenlang een proef loopt, maar die de Duitse weg niet op mogen. Het verplicht betalen van Lastkraftwagen-Maut, ook al rijden Nederlandse trucks slechts een paar kilometer over Duitse wegen, als ze naar Herongen moeten. En dan zijn er de kleine irritaties, zoals die over gsm’s die bij de landgrens maar niet lijken te kunnen kiezen tussen een Duits of een Nederlands netwerk.

Toch hebben Honnen en Van den Enden geen moment spijt van de samenvoeging van de veilingen van Venlo (bloemen en planten), Lüllingen en Herongen. Bij het laatstgenoemde bedrijf, dat onmiddellijk opdoemt voor iedereen die via de snelweg A67 uit de richting Eindhoven-Venlo Duitsland binnenrijdt, moest het nodige worden bijgebouwd. Dat was nog altijd voordeliger dan kiezen voor Venlo, waar geen van de bestaande gebouwen goed bruikbaar zou zijn geweest.

Het gebouwencomplex van de nieuwe Veiling Rhein-Maas heeft een oppervlakte van 170.000 vierkante meter (circa dertig voetbalvelden). Een inpandige straat, die als een soort centrale as fungeert, is een kilometer lang. De kettingbaan, waar de aan- en afvoer van producten grotendeels langsloopt, meet tien kilometer.

Het doel was volgens Honnen „het creëren van een grote marktplaats met een rijk aanbod en een grote vraag, een ontwikkeling waar zowel kwekers als kopers baat bij hebben”. Komend jaar zet de sinds twee weken actieve Veiling Rhein-Maas naar schatting voor zo’n 260 miljoen euro aan bloemen en planten om.

De eerste toenaderingen tussen de veilingen van Venlo, Lüllingen en Herongen dateren van ruim tien jaar geleden. Een samengaan van de Duitse en Nederlandse veilingen was toen niet of nauwelijks bespreekbaar. „Het hoofd wilde misschien wel, maar de buik nog niet”, constateert Honnen.

Zijn collega Van den Enden: „De sentimenten waren deels terug te voeren op cultuurverschillen tussen de landen, andere werkwijzen en het geloof in eigen kracht. Bovendien verzette ook een deel van de grote klanten zich nog tegen een samengaan.”

Nu Landgard, Duitslands leidende telers- en afzetorganisatie voor tuinbouwproducten, een decennium later de veilingen in Herongen en Lüllingen wilde samenvoegen, krabde men zich bij de vestiging van Flora Holland in Venlo nog eens achter de oren. Van den Enden: „Drie veilingen in een straal van hooguit twintig kilometer was niet langer houdbaar. Dat ziet iedereen nu wel in.”

Qua omzet waren Landgards veilingen in Herongen en Lüllingen samen drie keer zo groot als die van Flora Holland in Venlo. Maar de twee delen hebben in de nieuwe Veiling Rhein-Maas evenveel zeggenschap. Dat heeft volgens Van den Enden alles te maken met de kennis die Flora Holland inbracht.

„Onze kerncompetentie is het veilen. Voor Landgard waren Herongen en Lüllingen de enige veilingen”, weet Van den Enden. Voor het nieuwe fusiebedrijf hebben wij de systematiek ter beschikking gesteld, die ook in onze andere vestigingen in Nederland wordt gebruikt. Dan gaat het om veilen, maar ook om de logistiek en onze manier van keuren.”

Het zal nog wel enige tijd duren voordat de twee culturen totaal in elkaar zijn opgegaan, denken de Duitse en de Nederlandse directeur. Dat het voortaan consequent gaat over Blumen und Pflanzen is voor sommigen nog wennen. Maar Franz-Willi Honnen en Aad van den Enden zijn optimistisch. De voor de fusie bedachte slogan ‘Verstehen um verstanden zu werden’ (Duits is de voertaal) krijgt volgens hen navolging. Er wordt naar elkaar geluisterd.

Van den Enden: „Op termijn zou het wel eens een groter probleem kunnen zijn dat hier een Veiling Rhein-Maas-cultuur ontstaat, die qua bedrijfscultuur veel afwijkt van dat wat de moeders Landgard en Flora Holland gewoon vinden. Maar misschien kunnen we hier ook wel zetten tot meer samenwerking tussen de twee ondernemingen.”

Uiteindelijk hoopt de Veiling Rhein-Maas „een vliegwiel” te worden voor de ontwikkeling van het omliggende tuinbouwgebied. „Nu zijn de Greenport Venlo en de streek over de grens met soortgelijke bedrijvigheid in veel opzichten nog twee gebieden”, zegt Aad van den Enden. „Maar samen zijn ze, na het Westland, de grootste aaneengesloten tuinbouwcluster van Europa met teelt van planten, bloemen, bomen, groente en fruit.”