Kordaat en knallend

Songbook, door Simone Kleinsma. Gezien: 6/12 in DeLaMar, Amsterdam. Tournee t/m 28/4. Inl. musicals.nl ****

Simone Kleinsma kan alles zingen, van puur en intiem tot kordaat en knallend. Niet alleen technisch, maar ook met een groot talent voor interpretatie. Dat bewijst ze in haar musicalrollen, en eens te meer in haar nieuwe soloshow Songbook, die de tweede is na haar eerdere Songs from the heart. Ook deze keer zingt ze veel en gevarieerd, terwijl ze er tegelijk in slaagt van pop- en shownummers, nostalgische Nederlandse liedjes en nieuw vertaalde chansons een eenheid te maken. I’m still standing van Elton John, de tere Abba-ballad Slipping through my fingers, een Beatles-medley, een lichtvoetige Sonneveld-potpourri en een Aznavour-chanson dat een fel statement over de terugkeer van de homohaat is geworden – het hoort allemaal bij elkaar. Inclusief de korte, puntige tussenteksten die ze zo goed acteert dat ze volkomen naturel klinken.

Minder overtuigend vind ik het Las Vegas-repertoire omdat Kleinsma daarin haar uniciteit verruilt voor het nazingen van de grote voorbeelden uit dat genre. En een smartlappenscène lijkt te veel op een knieval voor haar grote publiek. Maar verder is Songbook, in de fantasierijke regie van Guus Verstraete, een solide show waarin elk volgend nummer een verrassing vormt. Met welluidende samenzang door haar achter- en soms voorgrondzangers Gino Emnes en Rolf Koster, en het robuuste geluid van het zevenmansorkest van meesterpercussionist Mike Schäperclaus.